روایت یک عروسی که به صحنه جنایت بدل شد
در جنوب هرمزگان، چند شب پیش قرار بود شاهد آغاز یک زندگی باشد؛ جایی که خانوادهها گرد هم آمده بودند تا در شادی پیوند دو جوان سهیم شوند، اما حمله دشمن آمریکایی، جشن زندگی را به صحنهای از اندوه و داغ تبدیل کرد.
از صدای شادی آن شب، چیزی جز خاطره نماند؛ صدای خندهها جای خود را به شیون خانوادهها داد و مراسمی که باید نقطه آغاز یک زندگی مشترک میبود، به یکی از تلخترین صحنههای جنایت علیه غیرنظامیان در هرمزگان تبدیل شد.
اکنون، چند روز پس از آن حادثه، پیکر پنجمین شهید این جنایت، شهیده آسیه ملایینژاد، در بندرپل شهرستان بندرخمیر بر دوش مردم تشییع و در خاک آرام گرفت؛ بانویی ۲۲ ساله که زندگیاش در میان یک مراسم خانوادگی و در حمله به جمعی از مردم عادی، ناتمام ماند.
از کوهستک تا بندرپل؛ پنج پیکر، یک داغ
در جنایت حمله به مراسم عروسی در بندرکوهستک شهرستان سیریک، پنج نفر جان خود را از دست دادند و بیش از ۵۰ تن از زنان، کودکان و مردان بی گناه نیز مجروح شدند؛ آماری که پشت هر عدد آن، یک خانواده، یک زندگی و مجموعهای از خاطرات قرار دارد.
امیرمحمد کریمی، کودک چهار ساله، کوچکترین شهید این حادثه بود؛ کودکی که هنوز فرصت تجربه سالهای کودکی و دیدن بسیاری از فصلهای زندگی را پیدا نکرده بود.
محمد ملاحی، نوجوان ۱۶ ساله، دیگر شهید این حادثه بود؛ نوجوانی که خانواده و دوستانش امروز به جای بدرقه او به سوی مدرسه و آینده، تابوتش را تا آرامگاه همراهی کردند.
کلثوم ملاحینژندنیا، ۴۳ ساله، و زرخاتون طاهری، ۵۰ ساله، نیز در شمار قربانیان این حمله قرار گرفتند؛ چهار نفری که پیکرشان در کوهستک تشییع شد و حالا نامشان در حافظه مردم این منطقه با آن شب تلخ گره خورده است.
اما داغ این حادثه در همان کوهستک باقی نماند.
آسیه ملایینژاد، بانوی ۲۲ ساله اهل بندرپل، که در همان حمله مجروح شده بود، پس از انتقال به بیمارستان و بستریشدن در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان میناب، سرانجام بر اثر شدت جراحات به شهادت رسید.
به این ترتیب، شمار شهدای این حادثه به پنج نفر رسید؛ پنج انسانی که هر کدام برای خانواده خود، جهانی از خاطره و امید بودند.
بندرپل؛ شهری که برای بدرقه یک جوان ایستاد
عصر جمعه، ۱۳ شهریورماه ۱۴۰۵، بندرپل رنگ دیگری داشت.
از ساعاتی پیش از آغاز مراسم، مسیرهای منتهی به محل تشییع مملو از جمعیت شده بود. مردم از بندرپل، شهرستان خمیر و نقاط مختلف استان خود را رسانده بودند تا در کنار خانواده داغدار ملایینژاد بایستند.
مراسم تشییع پیکر شهیده آسیه ملایینژاد با حضور مهندس ناوکی، مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان هرمزگان، حسن مریدی، معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی فرمانداری خمیر، امامان جمعه، جماعت و جمعی از روحانیون شیعه و اهل سنت شهرستان خمیر، فرمانده ناحیه مقاومت سپاه شهرستان و اقشار مختلف مردم برگزار شد.
حضور گسترده مردم در این مراسم، تنها یک آیین رسمی برای بدرقه یک شهید نبود؛ تصویری از همدردی اجتماعی مردمی بود که خود را در غم یک خانواده تنها نمیدانستند.
چهرههای درهمشکسته خانواده، سکوت سنگین مردم و اشکهایی که در میان جمعیت جاری بود، نشان میداد حادثه کوهستک دیگر صرفاً یک خبر نیست؛ زخمی اجتماعی است که خانوادهها و مردم منطقه همچنان با آن زندگی میکنند.
از منبر تا میان مردم؛ تأکید بر وحدت و ایستادگی
در این مراسم، حجتالاسلام والمسلمین شعیب صالحی، امام جمعه شهرستان بندرخمیر و شیخ حسین بازماندگان، امام جمعه اهل سنت بندرپل، با تسلیت شهادت این بانوی جوان، بر ضرورت حفظ وحدت، همبستگی و ایستادگی مردم در برابر جنایت و تجاوز تأکید کردند.
سخنان روحانیون شیعه و سنی در کنار یکدیگر، تصویری روشن از همدلی مذهبی و اجتماعی مردم منطقه ارائه کرد؛ مردمی که در چنین لحظاتی، فارغ از تفاوتهای مذهبی، خود را در یک جبهه انسانی و ملی میبینند.
تأکید بر حفظ آرامش، وحدت و انسجام اجتماعی در برابر حوادث تلخ، از مهمترین محورهای این مراسم بود؛ چراکه در شرایطی که یک حمله نظامی زندگی غیرنظامیان را هدف قرار داده، حفظ پیوندهای اجتماعی میتواند به عاملی برای عبور جامعه از بحران و التیام بخشی از زخمهای برجایمانده تبدیل شود.
تابوتی که یک شهر را به سکوت برد
تابوت شهیده آسیه ملایینژاد، بانوی ۲۲ ساله بندرپل، شاید تلخترین تصویر این مراسم بود.
بانویی جوان که هنوز فرصت زیادی برای ساختن آینده داشت، اکنون بر دوش مردمی تشییع میشد که برای بدرقهاش آمده بودند.
زندگی آسیه در شرایطی پایان یافت که او نه در میدان نبرد، بلکه در میان یک مراسم خانوادگی و در جمع مردم عادی حضور داشت؛ همین مسئله، پرسشهای جدی درباره پیامدهای انسانی حمله به مناطق غیرنظامی و ضرورت حفاظت از جان مردم در هرگونه درگیری نظامی را برجسته میکند.
مرگ او، فقط پایان زندگی یک بانوی ۲۲ ساله نبود؛ داغی بود که به یک خانواده، یک محله و یک شهر تحمیل شد.
کوهستک؛ جایی که قرار بود صدای شادی شنیده شود
یک شهروند در روایت خود از آن شب میگوید: حمله در منطقهای مسکونی رخ داد؛ جایی که مردم برای برگزاری مراسم عقد و عروسی گرد هم آمده بودند و لحظهای که باید با صرف شام و شادی همراه میشد، به لحظهای هولناک برای حاضران تبدیل شد.
روایتهای مردم حاضر در حادثه، فارغ از آمار و ارقام رسمی، تصویری انسانی از آنچه بر خانوادهها گذشته ارائه میکند؛ خانوادههایی که برای چند ساعت شادی کنار هم جمع شده بودند و ناگهان با حادثهای مواجه شدند که زندگی بسیاری از آنان را برای همیشه تغییر داد.
در این میان، بیش از ۵۰ تن انسان که هر کدام با آسیب جسمی و روانی ناشی از حادثه روبهرو شدهاند و خانوادههایی که در کنار تخت بیمارستان عزیزان خود، روزهای دشواری را سپری میکنند.
چهار تابوت در کوهستک، یک تابوت در بندرپل
روز پنجشنبه، ۱۲ شهریورماه، پیکر چهار شهید این حادثه در شهر بندرکوهستک شهرستان سیریک تشییع شد.
آیین تشییع پیکر شهیده کلثوم ملاحینژندنیا، شهیده زرخاتون طاهری، شهید امیرمحمد کریمی و شهید محمد ملاحی با حضور گسترده مردم و مسئولان برگزار شد.
در این مراسم، محمدرضا پاکروان، معاون توسعه مدیریت و منابع استانداری هرمزگان، هاشمی نخلابراهیمی، نماینده مردم شرق استان هرمزگان در مجلس شورای اسلامی، رضا شهیدیان، فرماندار شهرستان سیریک، جمشید خرمی، فرماندار شهرستان بشاگرد، آیتالله قنبر درویشی، عضو هیئت علمی دانشگاه و دبیر جامعه روحانیت مبارز استان هرمزگان، حجتالاسلام والمسلمین ذاکری، امام جمعه شهرستان میناب، حجتالاسلام والمسلمین سالاری، امام جمعه شهرستان سیریک و جمعی از مدیران و مسئولان استانی و شهرستانی حضور داشتند.
هر یک از این نامها، نماینده بخشی از ساختار اجتماعی و مدیریتی استان در برابر یک حادثه تلخ بودند؛ حضوری که اگرچه نمیتواند جای خالی قربانیان را پر کند، اما نشاندهنده ضرورت همراهی مسئولان با خانوادههای آسیبدیده و پاسخگویی در برابر ابعاد انسانی چنین حوادثی است.
در کوهستک، چهار خانواده داغدار شدند و در بندرپل، خانوادهای دیگر برای بدرقه عزیز خود به میدان آمد.
پنج شهید، پنج خانواده و دهها مجروح؛ و پشت سر همه این اعداد، روایتی انسانی از مردمی که یک شب شادی را با سوگ به پایان رساندند.
وقتی یک حمله، فقط یک نقطه را هدف نمیگیرد
تحلیل یک حادثه نظامی تنها با شمارش تلفات پایان نمییابد.
وقتی محل حضور مردم عادی هدف حمله قرار میگیرد، پیامدهای آن از نقطه وقوع حادثه فراتر میرود. بیمارستانها، خانوادهها، محیطهای کار و زندگی روزمره مردم تحت تأثیر قرار میگیرند.
هرمزگان نیز از این قاعده مستثنی نیست
این حادثه، علاوه بر پنج قربانی، دهها مجروح و خانوادههای داغدار، خاطرهای جمعی در ذهن مردم منطقه بر جای گذاشته است؛ خاطرهای که احتمالاً سالها در روایتهای خانوادگی و اجتماعی مردم این منطقه تکرار خواهد شد.
از همین منظر، آنچه در کوهستک رخ داد، صرفاً یک حادثه در یک نقطه جغرافیایی نیست؛ مسئلهای انسانی و سیاسی است که بار دیگر اهمیت حفاظت از غیرنظامیان، رعایت اصول حقوق بشردوستانه و مسئولیتپذیری در قبال جان مردم را به موضوعی جدی تبدیل میکند.
آسیه در بندرپل آرام گرفت؛ اما پرسشها باقی ماند
پیکر مطهر شهیده آسیه ملایینژاد سرانجام در میان بدرقه مردم در قبرستان پل انگور بندرپل آرام گرفت.
مردم رفتند، مراسم پایان یافت و خیابانها دوباره آرام شدند؛ اما برای خانواده شهیده، زندگی از این پس با جای خالی آسیه ادامه خواهد داشت.
کوهستک نیز همچنان در سوگ شهدای خود است؛ شهری که یک شب قرار بود شاهد آغاز یک زندگی باشد، اما صبح آن شب با خبر مجروحان و کشتهشدگان از خواب برخاست.
حالا نام پنج نفر در حافظه این حادثه ثبت شده است؛ امیرمحمد کریمی چهار ساله، محمد ملاحی ۱۶ ساله، کلثوم ملاحینژندنیا ۴۳ ساله، زرخاتون طاهری ۵۰ ساله و آسیه ملایینژاد ۲۲ ساله.
پنج زندگی که میتوانستند ادامه داشته باشند؛ پنج خانواده که آیندهشان ناگهان تغییر کرد و مردمی که هنوز تلاش میکنند معنای این داغ سنگین را در میان خود هضم کنند.
از کوهستک تا بندرپل، فاصله میان شادی و سوگ تنها چند لحظه بود؛ اما فاصله میان آن شب و بازگشت این خانوادهها به زندگی عادی، شاید سالها طول بکشد.
این گزارش، روایتی است از یک مراسم عروسی که قرار بود آغازگر زندگی باشد؛ اما در حافظه مردم منطقه، با نام پنج شهید و دهها مجروح ثبت شد.
کوهستک، شهری ساحلی در بخش بمانی شهرستان سیریک واقع در استان هرمزگان کشور ایران است.
