خبرنگاری یعنی دویدن وقتی دیگران ایستادهاند ، یعنی دغدغه نان و آبرو، یعنی مسئولیت سنگین نوشتن کلمات و جملاتی که ممکن است سرنوشت آدم ها را تغییر دهد.
خبرنگاری را باید زندگی کرده باشی تا بدانی اضطراب انتشار یک خبر، مسئولیت نوشتن یک کلمه و سنگینی امانت نگارش یک گزارش مردمی و انتقادی را بر دوش کشیدن ، چه مفهومی دارد . اعتبار یک خبرنگار به تعداد خبرهایش نیست به شرافتی است که حقیقت ها را چگونه بنویسد و تحریف نکند.
خبرنگار هیچ تکیهگاهی جز وجدانشان ندارند و بخوبی آموخته که حقیقت را حتی اگر پرهزینه باشد، رها نکند.
در دهه یی از تاریخ زندگی می کنیم که گاهی صداقت زیر سایه مصلحت و حقیقت در برابر منفعت رنگ میبازد. در این برهه از تاریخ به خبرنگارانی که قلمشان را نمیفروشند و با سکوت آن را معامله نمیکنند روز خبرنگار را باید تبریک گفت، پرواضح است که تناقضی تلخ چهره نمایی می کند میان انتظاری که از یک رسانه و یک خبرنگار دارند که جسور باشد اما هزینه شجاعتش پرداخت نمی شود.
وقتی یک رسانه صدای اعتراض ش را “تیتر ” می کند باید پذیرفت که این صدای اعتراض شخصی نیست؛ انعکاس صدای مردمی است که از یک رسانه انتظار پاسخ دارند ، اگر قرار باشد هرگزارش انتقادی مورد بی مهری قرار گیرد و به مخالفت تعبیر شود، آنچه آسیب می بیند اعتماد افکار عمومی است نه رسانه و خبرنگار.
تا زمانیکه مدیران و کسانی که مسئولیت دارند نپذیرند که نقد منصفانه تهدید و آسیب نیست و فرصتی است برای اصلاح مسئولیت عملکردی که در قبال مردم دارند ، بدون تردید هزینه آن را خواهند پرداخت. مسئولیت با تشویق رشد نمیکند؛ با پذیرش نقد رشد میکند و توسعه حاصل می شود و مدیری که از نقد میگریزد، در حقیقت از توسعه و رشد فاصله میگیرد و از پیشرفت عقب می ماند. . رسانه مستقل، دشمن هیچ مدیری نیست و وظیفه ش رضایت و توجه صاحبان قدرت هم نیست ، رسالتش رکن چهارم دموکراسی بودن است که به تعبیری حل مشکلات مردم با رساندن صدای آنها به گوش مدیران و متقابلا رساندن صدای خدمت و انجام دقیق عملکرد مدیران و صاحب منصبان به مردم .
اگر قلم فقط آنچه را خوشایند است بنویسد، دیگر رسانه نیست.رسانه، زمانی ماندگار میشود که حقیقت را فدای منفعت نکند. رسانهها سالهاست با کمترین امکانات و بیشترین مسئولیت ایستادهاند. نه برای آنکه دیده شوند، بلکه برای آنکه حقیقت زنده بماند. روایتگر رنج دیگرانند اما رنج خودشان اغلب بیراوی میماند.
خبرنگاری دویدن است وقتی دیگران ایستاده اند
خبرنگاری یعنی دویدن وقتی دیگران ایستادهاند ، یعنی دغدغه نان و آبرو، یعنی مسئولیت سنگین نوشتن کلمات و جملاتی که ممکن است سرنوشت آدم ها را تغییر دهد.