مرضیه ساحلی زادگان
به گزارش خبرنگار دریای اندیشه از شهرستان بندرخمیر ؛ خمع
مرحوم محمدطیب نیکبین؛ از پیشگامان خبرنگاری در خمیر
در روایت تاریخ رسانهای بندرخمیر، نام مرحوم محمدطیب نیکبین جایگاه ویژهای دارد؛ چهرهای که از پیشگامان خبرنگاری و اطلاعرسانی در این شهرستان به شمار میرود.
محمدطیب نیکبین در سال ۱۳۲۰ در بندرخمیر و در خانوادهای متدین دیده به جهان گشود. پس از پایان تحصیلات ابتدایی، فعالیت کاری خود را در گمرک شهرستان آغاز کرد، اما علاقه او به نویسندگی و اطلاعرسانی موجب شد در سال ۱۳۴۶ و در ۲۶ سالگی وارد عرصه خبرنگاری شود.
او با راهاندازی نمایندگی روزنامههای کیهان و اطلاعات در بندرخمیر، فعالیت حرفهای خود را در عرصه رسانه آغاز کرد و با دوربین شخصی خود به تهیه عکس، گزارش و انعکاس رویدادهای منطقه پرداخت.
فعالیت رسانهای مرحوم نیکبین تا سال ۱۳۶۱ ادامه داشت. او در کنار خبرنگاری، از معتمدان و فعالان اجتماعی بندرخمیر نیز به شمار میرفت و سالها به عنوان رئیس خانه انصاف بندرخمیر فعالیت داشت.
نسل نخست؛ از صداوسیما و روزنامه تا وبلاگ
عبدالسلام جمالی از جمله خبرنگاران نسل گذشته شهرستان خمیر است که فعالیت رسانهای خود را از سال ۱۳۷۳ آغاز کرد. او فعالیت خود را از صداوسیمای مرکز خلیج فارس آغاز کرد.
ا
حسین تشکر نیز از جمله فعالان رسانهای شهرستان است که فعالیت خود را از رسانههاحی رسمی آغاز کرد.
تشکر اخبار شهرستان خمیر را در فضای آنلاین منتشر میکرد و بعدها فعالیت رسانهای او در سایت و کانال خبری «آوای خمیر» ادامه یافت.
خلیل بزرگمهر (درخورد) نیز از چهرههای فعال رسانهای شهرستان است که فعالیت خود را از سالهای پیش از ۱۳۸۲ و از فضای وبلاگنویسی آغاز کرد و بعدها در روزنامه ندای هرمزگان در سمتهایی همچون خبرنگار، دبیر سرویس و سردبیر فعالیت داشت. «کهورستان نیوز» نیز بخشی از فعالیت رسانهای او در سالهای اخیر است.
در کنار بزرگمهر، جواد بکرایی نیز از فعالان رسانهای منطقه کهورستان است که در شکلگیری و فعالیت «کهورستان نیوز» نقش داشته و نام او در آرشیو قدیمی این رسانه نیز دیده میشود.
پس از این نسل، اسماعیل جیبا نیز در دهه ۸۰ فعالیت خبری خود را با روزنامه ندای هرمزگان آغاز کرد؛ دورهای که مطبوعات همچنان مهمترین بستر انتشار اخبار محلی بودند و بهتدریج وبلاگها و رسانههای آنلاین نیز در کنار آنها قرار گرفتند.
مرضیه ساحلیزادگان و امین درساره نیز از خبرنگاران فعال شهرستان خمیر است که به عنوان خبرنگار روزنامه دریایی اندیشه و دریا در حوزه رسانه و اطلاعرسانی فعالیت دارد و در سالهای اخیر در پوشش اخبار و رویدادهای شهرستان حضور داشته است.
نسل جدید؛ رسانه در جیب خبرنگار
با گسترش اینترنت و شبکههای اجتماعی، شکل فعالیت رسانهای نیز تغییر کرد. امروز خبرنگار میتواند با یک تلفن همراه، خبر را تهیه، تصویر و فیلم را ثبت و در کوتاهترین زمان به دست هزاران مخاطب برساند.
در سالهای اخیر، نام خبرنگاران و فعالان رسانهای جوانی همچون عباس درخورد، عفیفه پروازه، سید احسان قتالی، هادی بلوکی، علی زینلی، عبدالله بزرافشان، محمد پناهی، علی جمالی، محسن رحیمی، ناصر داردست، علی مهدوی، عبدالرحمن جعفری، امیرعلی خداداد، معاد عالی زاده، اسرا برکم و دیگر عزیزانی که ممکن است نامشان در این فهرست از قلم افتاده باشد، در جریان رسانهای شهرستان خمیر دیده میشود.
امروز فعالیت رسانهای تنها به مرکز شهرستان محدود نیست و در شهرها، بخشها و روستاهای شهرستان خمیر نیز کانالها، صفحات و رسانههای خبری محلی شکل گرفتهاند.
این رسانهها با تمرکز بر مسائل مناطق خود، اخبار، حوادث، رویدادها و مطالبات مردم را پوشش میدهند و گاه نخستین تریبونی هستند که یک مشکل محلی از طریق آنها مطرح میشود.
پیشکسوتانی که نامشان در آرشیوها کمتر دیده میشود
با وجود نامهایی که در این گزارش آمده، تاریخ رسانه خمیر به این اسامی محدود نمیشود. بخشی از فعالیت پیشکسوتان در آرشیو روزنامهها، صداوسیما، بریده جراید، عکسهای قدیمی و بایگانیهای شخصی باقی مانده و شاید بسیاری از نامها هنوز نیازمند شناسایی و ثبت باشند؛ از این رو، این گزارش را نباید فهرست نهایی خبرنگاران خمیر دانست، بلکه باید آن را تلاشی برای ثبت بخشی از تاریخ رسانهای شهرستان و ادای احترام به کسانی دانست که سالها پیش، بدون امکانات امروز، اخبار و صدای مردم خمیر را به رسانهها رساندند.
دو نسل؛ یک رسالت
اگر خبرنگار نسل گذشته با قلم، دفترچه، دوربین، روزنامه و صداوسیما کار میکرد و خبرنگار امروز با تلفن همراه، کانال خبری و شبکههای اجتماعی فعالیت میکند، هدف هر دو یکی است: دیدن، شنیدن، روایت کردن و رساندن صدای مردم.
روایت قلم در خمیر در نهایت روایت تغییر ابزارهاست؛ از قلم و دفترچه تا دوربین و تلفن همراه، از روزنامه و رادیو و تلویزیون تا وبلاگ و کانال خبری. ابزار تغییر کرده، سرعت انتشار بیشتر شده و رسانه شکل تازهای پیدا کرده است؛ اما اصل ماجرا همچنان پابرجاست، صدای مردم باید شنیده شود.
