پاسخ به آیندههای ناتمام شجره طیبه، ساختن ایران است
به گزارش خبرنگار دریای اندیشه؛دکتر حسین افشین در مراسم آغاز سال تحصیلی در مدرسه شجره طیبه میناب، با گرامیداشت یاد شهدای این مدرسه اظهار کرد: مدرسه محل آموزش و آیندهسازی است، نه میدان جنگ و کودک و دانشآموز نمیتواند هدف نظامی تلقی شود.
وی افزود: هیچ توجیه سیاسی، امنیتی یا نظامی نمیتواند جان کودکی را که پشت نیمکت مدرسه نشسته است توجیه کند و مسئولان، آمران و عاملان این حادثه باید در برابر افکار عمومی و مراجع صالح پاسخگو باشند.
معاون علمی رئیسجمهور تأکید کرد: نباید اجازه دهیم این حادثه فراموش شود یا به حاشیه برود. یاد کودکان و معلمان شجره طیبه باید در حافظه تاریخی مردم ایران و جهان باقی بماند.
افشین با بیان اینکه «عددها همه حقیقت را نمیگویند»، ادامه داد: وقتی از ۶۸ نفر صحبت میکنیم، نباید فراموش کنیم که هر کدام از این افراد یک جهان بودند؛ کودکی که قرار بود بزرگ شود، درس بخواند، شغل انتخاب کند، خانواده تشکیل دهد و شاید روزی بخشی از آینده این کشور را بسازد.
وی افزود: جای خالی یک دانشآموز فقط جای خالی یک نیمکت نیست؛ پشت آن، رویاهایی قرار دارد که فرصت تحقق پیدا نکردند. شاید یکی از این کودکان قرار بود پزشک شود، دیگری مهندس، معلم، هنرمند یا دانشمندی بزرگ؛ شاید هم هنوز هیچ تصوری از آینده خود نداشت.
افشین با اشاره به تجربه سالهای تدریس خود اظهار کرد: معلم بعد از مدتی دیگر شاگردش را فقط در زمان حال نمیبیند، بلکه آینده او را هم تصور میکند. من نیز درد از دست دادن شاگردانم را تجربه کردهام و میدانم یک صندلی خالی میتواند انسان را به این فکر ببرد که اگر آن دانشآموز امروز در کلاس بود، چه میکرد و چه آیندهای میساخت
معاون علمی رئیسجمهور گفت: شاید در میان خانوادههای شهدای شجره طیبه، کیف، دفتر، مداد یا لباسی از کودکی باقی مانده باشد که دیگر صاحبش فرصت استفاده از آنها را پیدا نکرده است. دردناکترین بخش ماجرا، همین اتفاقهایی است که دیگر هرگز رخ نخواهند داد.
وی تأکید کرد: با این حال، نباید داستان کودکان شجره طیبه را در همان روز حادثه تمامشده بدانیم. ادامه داستان آنها باید در زندگی دانشآموزانی نوشته شود که امروز به مدرسه بازگشتهاند؛ با درس خواندن، علمآموزی، ساختن و پیشرفت کردن
افشین با بیان اینکه به آینده جوانان ایرانی امیدوار است، گفت: این امید فقط یک جمله در سخنرانی نیست. سالها در کلاس درس، ذهن، کنجکاوی و پشتکار جوان ایرانی را دیدهام. جوانی که وقتی به او میگویند نمیشود، میپرسد چرا نمیشود و گاهی همین سؤال آغاز حل یک مسئله بزرگ است.
وی در ادامه از استادان دانشگاه، نخبگان، پژوهشگران، هنرمندان و ورزشکاران کشور دعوت کرد تا به مدرسه شجره طیبه بیایند و در کنار دانشآموزان قرار بگیرند.
معاون علمی رئیسجمهور خاطرنشان کرد: حضور چند ساعته این افراد در کنار دانشآموزان، گفتوگو با آنها و پاسخ دادن به پرسشهایشان میتواند مسیر زندگی یک کودک را تغییر دهد و نشان دهد راههایی که امروز شاید برای آنها شبیه رویا باشد، دستیافتنی است
افشین خطاب به دانشآموزان میناب گفت: میدانم امسال برای شما و خانوادههایتان سال تحصیلی متفاوت و سنگینی است. بعضی از دوستان و همکلاسیهایتان دیگر در کنار شما نیستند، اما شما باید ادامه دهید؛ درس بخوانید، سؤال کنید، تجربه کنید، اشتباه کنید و دوباره تلاش کنید.
وی افزود: باید آنقدر خوب زندگی کنید که نشان دهید آینده این سرزمین را نمیتوان با یک موشک متوقف کرد. پاسخ ما به ویرانی، ساختن است و پاسخ ما به آیندههای ناتمام، ساختن آیندهای برای کودکانی است که امروز در این کشور زندگی میکنند.
معاون علمی رئیسجمهور در پایان سخنان خود با اشاره به سنت حضور و غیاب در کلاس درس گفت: شاید وقتی نام برخی از دانشآموزان شجره طیبه خوانده شود، دیگر پاسخی از نیمکت شنیده نشود اما اگر کودکی از میناب به دانشگاه برسد، اگر جوانی از این شهر مسئلهای از مسائل کشور را حل کند و اگر ایران یک قدم به جلو برود میتوان گفت آنها همچنان حاضرند.
افشین تصریح کرد: ما عزیزانمان را فراموش نمیکنیم، اما متوقف هم نمیشویم. آنها فرصت نکردند ایران فردا را ببینند و وظیفه ماست ایران فردا را چنان بسازیم که شایسته رویاهای آنها باشد.
