درخانه های نوساز بندرلنگه بادگیر ها به فراموشی می روند

بادگیر های بندرلنگه هوای ۵۰ درجه گرما ورطوبت ۸۰درجه را به هوای خنک ومطلوب تبدیل می کنند ،مردم می گویند این بادگیرها که نمادی از معماری سنتی کشور است باید حفظ شوند واصلابه دست فراموشی سپرده نشودوزیبایی بندرلنگه به این بادگیرها ست وامروز ه بناهایی که دوباره سازی می شوند ؛ دیگر بادگیرندارند وبندرلنگه زمانی بنام شهر بادگیرها وعروس خلیج فارس وبندرمروارید ایران لقب گرفته بود زیرا بر بام هرخانه ای یک بادگیر زیبا وسفید که مثل آینه ازدور می درخشید دیده می شد. این بادگیر ها با ارتفاع ۶ متر بصورت مکعب مستطیل ساخته می شد که از چهار طرف آن هوا بدرون اتاق نشیمن جریان می یافت ، بدین طریق گرمای ۵۰ درجه بالای صفر به هوایی مطلوب وخنک تبدیل می شداینک این بادگیرها در شهر بندرلنگه از آن رونق وتوجه گذشته افتاده است زیرا بناهای جدید فاقد بادگیر هستند وهمین بادگیر ها خودیک میراث بزرگی برای این شهر تاریخی بود ؛ اما پیشرفت تکنولوژی چون پیشروی آب در خشکی می خواهد هرچه را بی شکل ومحوکند ؛ معماری های سنتی از جمله طعمه این تکنیک هستند ودر بندرلنگه نیز (بادگیر ) که سالیان سال متداول بودند ؛ می رود دیگر در بام هااین بندر تاریخی محو شود ؛ این بخصوص در ساختمانهای دولتی وجدید دیگر جایی ندارد در این شهر که زمانی بنام شهر بادگیرهامعروف بود دیگر بادگیر روی پشت بام احداث نمی شود . بادگیر همانطورکه ذکر شد به صورت مکعب مستطیل وبطول ۶ متر است که چهار طرف آن باز است ، کار بادگیر اینست که گرمای هوامثلا ۵۰ درجه ورطوبت ۸۰ درجه ای شهر را به هوای خنک ومطلوب تبدیل می کرد ؛ این هوای دلپذیر فضای یک اتاق نشیمن ۳×۸ متر را درآن شرایط سخت جوی قابل تحمل می کرد.هر خانه حداقل دوبادگیر یا چند بادگیر مثل خانه فکری داشت ؛ همانطوری که در بالا اشاره شد امروزه در بندرلنگه هرخانه ای که برای دوبار سازی تخریب شود وبنایی جدید گردد ؛ دیگر خبری از ساخت بادگیر نیست، چون کولر ودیگر وسائل خنک کننده جای بادگیرها را گرفته است ؛ بادگیر ها علاوه بر تغیبر قابل محسوس ودلپذیر هوا ؛ بر بامهای شهر خود زیبایی خاص بخشیده بوده و هنوز …. مردم بندرلنگه همچنان اعتقاد دارند که این وسیله خنک کننده طبیعی که نیز نمادی از فرهنگ ومعماری سنتی کشور است؛ باید حفظ شود واصلا بدست فراموشی سپرده نشود .