شنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۵ | ساعت --:--:-- | بندرعباس ۲۳ درجه
خبر فوری
شهرستان ها
تداوم موج کناره گیری در مدیریت ورزشی خمیر؛

پنجمین استعفا

نویسنده: مرضیه ساحلی زادگان ۳۰ آبان ۱۴۰۵ ۱۰ دقیقه مطالعه ۱۲ بازدید
از استعفای رئیس هیأت فوتبال تا کناره‌گیری مسئول ورزش رویدر، سرپرست خانه جوان، سرپرست ورزش بانوان و دبیر هیأت موتورسواری و اتومبیلرانی؛ مسئله کجاست؟ پای کمبود حمایت در میان است یا ضعف در تعامل و مدیریت؟
به گزارش اختصاصی خبرنگار دریای اندیشه از شهرستان خمیر؛ ورزش و امور جوانان شهرستان خمیر در ماه‌ های اخیر با اتفاقاتی رو به ‌رو شده که دیگر نمی‌توان به‌ سادگی از کنار آن‌ ها عبور کرد. کناره‌ گیری و استعفای چند نفر از مسئولان و فعالان بومی حوزه ورزش و جوانان در فاصله زمانی نسبتاً کوتاه، موجی از پرسش ‌ها و نگرانی‌ ها را در میان ورزشکاران، جوانان، فعالان اجتماعی و دلسوزان شهرستان ایجاد کرده است.استعفای رئیس هیأت فوتبال شهرستان خمیر، پایان مسئولیت مسئول نمایندگی ورزش و جوانان بخش رویدر پس از سال‌ ها فعالیت، کناره‌ گیری ماهر پارسی‌ نژاد سرپرست خانه جوان شهرستان خمیر، پس از پنج ماه فعالیت، شهره سنگرزاده سرپرست ورزش بانوان شهرستان خمیر و حالا استعفای اردلان موسوی، دبیر هیأت موتورسواری و اتومبیلرانی شهرستان بندرخمیر، پنج اتفاق مهمی هستند که در کنار یکدیگر ضرورت بررسی جدی وضعیت مدیریتی ورزش و جوانان شهرستان را نشان می‌ دهند.در همین حال، شنیده ‌هایی نیز درباره احتمال کناره ‌گیری شهره سنگرزاده، مسئول ورزش بانوان شهرستان خمیر، مطرح شده که تاکنون تأیید رسمی آن دریافت نشده است.البته باید تأکید کرد که هر یک از این افراد ممکن است دلایل و ملاحظات شخصی، شغلی یا مدیریتی خود را برای کناره ‌گیری داشته باشند و بدون شنیدن توضیحات مستقیم آنان نمی‌توان درباره علت دقیق استعفاها قضاوت قطعی کرد؛ اما تکرار این اتفاقات، آن هم در مجموعه‌ ای که برای پیشرفت به حضور نیروهای داوطلب، متخصص و دغدغه‌ مند نیاز دارد، پرسش‌ های جدی را متوجه متولیان امر می‌کند.

پنج کناره‌ گیری قطعی؛ یک نگرانی مشترکنخستین موضوع قابل توجه، پایان مسئولیت مسئول نمایندگی ورزش و جوانان بخش رویدر پس از حدود هشت سال فعالیت است؛ فردی که در این مدت بخشی از مسئولیت‌های ورزشی منطقه را بر عهده داشته است.در ادامه، استعفای رئیس هیأت فوتبال شهرستان خمیر نیز به یکی دیگر از موضوعات مورد توجه جامعه ورزش تبدیل شد. این اتفاق در شرایطی رخ داد که هیأت فوتبال برای استمرار فعالیت‌ های خود به برنامه‌ ریزی، ساماندهی باشگاه ‌ها، برگزاری مسابقات و تعیین تکلیف مدیریت نیاز دارد.موضوع سوم، کناره‌ گیری ماهر پارسی ‌نژاد از سرپرستی خانه جوان شهرستان خمیر پس از پنج ماه فعالیت است. وی در پیام خداحافظی خود، ضمن اشاره به اقدامات انجام ‌شده در حوزه ‌های فرهنگی، اجتماعی، آموزشی، ورزشی و توانمندسازی جوانان، از همراهی اعضا، دبیران، کارگروه‌ها، تشکل‌ ها و فعالان اجتماعی قدردانی کرد.انتشار گزارش عملکرد پنج‌ ماهه خانه جوان نیز نشان می ‌دهد که در این مدت تلاش‌ هایی برای ایجاد بستر مشارکت اجتماعی و استفاده از ظرفیت جوانان شهرستان صورت گرفته است.
شنیده‌ ها از کناره‌گیری مسئول ورزش بانوان؛ آیا موج تغییرات ادامه دارد؟در ادامه کناره‌ گیری‌ ها و تغییرات اخیر در مجموعه ورزش و جوانان شهرستان خمیر، این ‌بار شنیده‌ ها از احتمال کناره ‌گیری شهره سنگرزاده مسئول ورزش بانوان شهرستان، از مسئولیت خود حکایت دارد.وی از بانوان فعال حوزه ورزش شهرستان خمیر به شمار می‌رود که طی سال‌ های فعالیت خود در زمینه ورزش بانوان حضور و نقش ‌آفرینی داشته است.اما تازه‌ ترین اتفاق، استعفای اردلان موسوی، دبیر هیأت موتورسواری و اتومبیلرانی شهرستان بندرخمیر است؛ استعفایی که با انتشار نامه رسمی وی خطاب به رئیس هیأت موتورسواری و اتومبیلرانی شهرستان اعلام شده است.وی در نامه استعفای خود، ضمن قدردانی از اعتماد و فرصتی که برای همکاری و خدمت در جایگاه دبیری هیأت در اختیارش قرار گرفته بود، دلیل کناره ‌گیری خود را «برخی مسائل و شرایط» عنوان کرده است.وی همچنین حضور در این مجموعه و همراهی با جامعه ورزشی شهرستان را تجربه ‌ای ارزشمند دانسته و از زحمات و همراهی رئیس و اعضای هیأت، مربیان و ورزشکاران قدردانی کرده است.اگرچه در متن استعفای اردلان موسوی اشاره‌ ای به جزئیات مسائل و شرایط منجر به این تصمیم نشده است، اما اضافه شدن نام یک مسئول دیگر از مجموعه ورزش شهرستان به فهرست کناره‌ گیری‌ ها، بار دیگر موضوع ثبات مدیریتی و شرایط فعالیت نیروهای ورزشی را در کانون توجه قرار می‌دهد.در صورت تأیید رسمی این خبر، کناره ‌گیری احتمالی وی در کنار استعفای رئیس هیأت فوتبال شهرستان، پایان مسئولیت مسئول نمایندگی ورزش و جوانان بخش رویدر، کناره ‌گیری سرپرست خانه جوان و سرپرست ورزش بانوان شهرستان خمیر، بر ضرورت بررسی دقیق‌تروضعیت مدیریتی و شرایط فعالیت نیروهای ورزشی شهرستان خواهد افزود.خبرنگار دریای اندیشه تأکید می‌کند که خبر کناره‌ گیری شهره سنگرزاده در حال حاضر در حد شنیده ‌هاست و تا زمان دریافت تأیید رسمی، نمی ‌توان آن را استعفای قطعی تلقی کرد.
مسئله فقط استعفا نیست؛ فرسایش سرمایه اجتماعی خمیر استیکی از مهم‌ترین نکاتی که در واکنش ‌های مردمی و دیدگاه‌ های فعالان اجتماعی مطرح شده، موضوع بی‌ توجهی به نیروهای بومی و کم‌ رنگ بودن حمایت از ظرفیت‌ های انسانی شهرستان است.برخی از فعالان معتقدند واژه بی‌ توجهی به ‌تنهایی نمی‌تواند عمق مسئله را بیان کند و آنچه بیش از هر چیز نگران ‌کننده است، احتمال شکل ‌گیری نوعی استفاده ابزاری از ظرفیت نیروهای بومی است؛ به این معنا که از انگیزه، ارتباطات، اعتبار اجتماعی و توان اجرایی افراد برای پیشبرد امور استفاده شود، اما در مقابل، حمایت، تعامل و پشتیبانی لازم برای استمرار فعالیت آنان فراهم نباشد.البته این دیدگاه نیازمند بررسی و دریافت توضیحات مسئولان مربوطه است و نمی‌توان آن را به‌ عنوان علت اثبات‌ شده استعفاها مطرح کرد.واقعیت این است که یک مسئول بومی و داوطلب، هنگام پذیرش مسئولیت اجتماعی، تنها با توان فردی خود وارد میدان نمی ‌شود؛ بلکه شبکه‌ ای از اعتماد، ارتباطات، دوستان، جوانان، ورزشکاران و همراهان را نیز با خود به مجموعه می‌آورد؛ افرادی که گاهی بدون هیچ چشمداشت مالی، از وقت، انرژی، تخصص و حتی هزینه شخصی خود برای پیشرفت شهرستان استفاده می‌کنند.بنابراین، هنگامی که یک نیروی فعال و مورد اعتماد از ادامه مسئولیت دلسرد می‌شود، موضوع صرفاً از دست رفتن یک مدیر یا سرپرست نیست؛ بلکه ممکن است بخشی از شبکه اعتماد و مشارکت اجتماعی شهرستان نیز آسیب ببیند.
نقش اداره ورزش و جوانان شهرستان؛ مسئله اصلی کجاست؟در این میان، نگاه ‌ها بیش از گذشته به اداره ورزش و جوانان شهرستان خمیر و نحوه تعامل این مجموعه با هیئت‌های ورزشی، مسئولان بخش ‌ها، خانه جوان و فعالان بومی دوخته شده است.اداره ورزش و جوانان صرفاً متولی صدور احکام، برگزاری مسابقات و نظارت بر فعالیت هیئت‌ ها نیست؛ بلکه انتظار می‌رود نقش حمایتی، هماهنگ‌ کننده و تسهیل ‌گر نیز داشته باشد.پیش از رسیدن اختلافات یا نارضایتی‌ های احتمالی به مرحله کناره ‌گیری، آیا جلسات مؤثری برای شنیدن دغدغه‌ های این افراد برگزار شده است؟آیا مشکلات اجرایی، کمبود امکانات، محدودیت‌ های مالی، ناهماهنگی‌ های اداری و چالش‌ های ارتباطی احتمالی مورد بررسی قرار گرفته‌ اند؟همچنین آیا مسئولان بالادستی از وضعیت نیروهای داوطلب و فعالان بومی اطلاع کافی دارند و سازوکار مشخصی برای حمایت از افرادی که بدون چشمداشت مادی مسئولیت ‌های اجتماعی و ورزشی را می‌پذیرند، در نظر گرفته شده است؟این پرسش‌ ها به معنای متهم کردن یک شخص یا مجموعه نیست؛ بلکه مطالبه‌ ای عمومی برای روشن شدن واقعیت‌ ها و جلوگیری از تکرار اتفاقات مشابه است.طولانی شدن بلاتکلیفی مدیریتی، در صورت نبود برنامه مشخص برای انتقال مسئولیت، می‌تواند فعالیت‌ های جاری را تحت تأثیر قرار دهد.از این رو، انتظار می‌رود اداره ورزش و جوانان شهرستان درباره آخرین وضعیت هیأت‌ ها، دلایل تغییرات مدیریتی و زمان‌ بندی تعیین تکلیف مسئولیت‌ های خالی‌ شده، توضیح روشنی ارائه کند.
نیروهای بومی؛ سرمایه‌ هایی که نباید به‌ سادگی از دست بروندنکته مهم دیگر، داوطلبانه بودن بخش قابل توجهی از فعالیت‌ های اجتماعی و ورزشی در شهرستان است.افرادی همچون مسئول پیشین ورزش رویدر، رئیس پیشین هیأت فوتبال، سرپرست پیشین خانه جوان، سرپرست ورزش بانوان و دبیر پیشین هیأت موتورسواری و اتومبیلرانی، در کنار بسیاری دیگر از فعالان زن و مرد شهرستان، بخشی از ظرفیت انسانی و اجتماعی خمیر محسوب می‌ شوند.این افراد الزاماً برای دریافت جایگاه یا منفعت مالی وارد میدان نشده‌ اند؛ بلکه در بسیاری از موارد، انگیزه اصلی آنان دغدغه توسعه زادگاه، ایجاد فرصت برای جوانان و کمک به ارتقای وضعیت ورزش و فعالیت‌ های اجتماعی بوده است.طبیعی است که چنین نیروهایی بیش از هر چیز به اعتماد، احترام، تعامل، حمایت و فراهم بودن حداقل امکانات اجرایی نیاز دارند.اگر قرار باشد نیروهای بومی تنها در زمان نیاز مورد توجه قرار گیرند و در ادامه مسیر از پشتیبانی لازم برخوردار نباشند، نتیجه آن چیزی جز کاهش انگیزه، محدود شدن مشارکت و تضعیف سرمایه اجتماعی نخواهد بود.
پرسش‌ های خبرنگار دریای اندیشه از مسئولان شهرستانبا توجه به اتفاقات اخیر، انتظار می‌رود اداره ورزش و جوانان و سایر مسئولان مرتبط به پرسش‌های زیر پاسخ دهند:علت تعدد کناره‌ گیری‌ها و استعفاهای اخیر در مجموعه ورزش و جوانان شهرستان خمیر چیست؟ آیا پیش از استعفای مسئولان و فعالان ورزشی، جلسات کارشناسی برای بررسی دغدغه ‌ها و مشکلات احتمالی آنان برگزار شده است؟چه برنامه عملیاتی و مشخصی برای حمایت از مسئولان هیأت‌ ها، نیروهای داوطلب، جوانان و فعالان اجتماعی و جلوگیری از تکرار کناره ‌گیری‌ های مشابه وجود دارد؟وضعیت فعلی هیأت ‌های ورزشی شهرستان و برنامه اداره ورزش و جوانان برای تعیین تکلیف مسئولیت‌ های خالی‌ شده چیست؟چه سازوکاری برای افزایش تعامل میان اداره ورزش و جوانان، هیأت‌ های ورزشی، مسئولان بخش‌ ها و فعالان بومی در نظر گرفته شده است؟
بررسی ریشه مشکلات، نه صرفاً جایگزینی افرادآنچه امروز ورزش و جوانان شهرستان خمیر به آن نیاز دارد، صرفاً معرفی افراد جدید برای مسئولیت‌ های خالی‌ شده نیست.اگر ریشه مشکلات احتمالی شناسایی و برطرف نشود، تغییر افراد به‌ تنهایی نمی‌ تواند راهگشا باشد و چه‌ بسا در آینده شاهد تکرار همین اتفاقات باشیم.ضرورت دارد مسئولان با ورود جدی و برگزاری نشست مشترک با اداره ورزش و جوانان، مسئولان پیشین، فعالان ورزشی و اعضای شوراهای اسلامی شهرهای بندرخمیر و رویدر، شرایط موجود را بررسی کنند.در این نشست باید دلایل کناره ‌گیری‌ ها بدون ملاحظه‌ کاری شنیده شود، مشکلات احتمالی به‌ صورت شفاف مطرح گردد و برای رفع آن‌ ها برنامه‌ ای عملیاتی، زمان‌ بندی‌ شده و قابل ارزیابی تدوین شود.همچنین لازم است اداره ورزش و جوانان شهرستان درباره عملکرد حمایتی خود، وضعیت هیأت‌ ها، برنامه‌ های آینده و نحوه تعامل با نیروهای بومی، گزارش روشنی به افکار عمومی ارائه دهد.
خمیر بیش از مدیر، به حمایت از سرمایه ‌های انسانی خود نیاز داردامروز مسئله ورزش خمیر فقط استعفای چند نفر نیست؛ مسئله، آینده مجموعه‌ ای از ظرفیت‌ های انسانی، اجتماعی و ورزشی است که طی سال‌ ها با تلاش افراد دلسوز شکل گرفته‌ اند.وقتی در فاصله ‌ای نسبتاً کوتاه نام چند مسئول و فعال ورزشی از فهرست مدیران و مسئولان کنار می‌ رود، دیگر نمی ‌توان صرفاً به معرفی جایگزین‌ های جدید اکتفا کرد؛ بلکه لازم است درباره شرایط فعالیت، میزان حمایت، نحوه تعامل و دلایل این تغییرات بررسی جدی صورت گیرد.جوانان این شهرستان نباید احساس کنند که برای خدمت به زادگاه خود تنها هستند یا انگیزه و توانایی‌ هایشان مورد توجه قرار نمی‌ گیرد.حمایت از نیروهای بومی، ایجاد فضای تعامل، پاسخ‌ گویی مسئولان و فراهم کردن بستر فعالیت داوطلبانه، از الزامات توسعه پایدار شهرستان است.
اکنون انتظار افکار عمومی روشن است:ورزش خمیر نباید قربانی بی‌ ثباتی، ناهماهنگی یا ضعف احتمالی در حمایت و تعامل مدیریتی شود. حفظ سرمایه ‌های انسانی شهرستان، مسئولیتی مشترک و ضرورتی انکارناپذیر است.

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *