شنبه ۱۶ آبان ۱۴۰۵ | ساعت --:--:-- | بندرعباس ۲۸ درجه
خبر فوری
شهرستان ها
زنان و مجلس؛

از حاشیه تصمیم تا متن قانون

نویسنده: مرضیه ساحلی زادگان خبرنگار ۱۵ آبان ۱۴۰۵ ۱۸ دقیقه مطالعه ۲۲ بازدید
مجلس تنها محل تصویب قوانین نیست؛ خانه تصمیم هایی است که می‌تواند مسیر زندگی و آینده یک جامعه را تغییر دهد. از اشتغال و معیشت گرفته تا آموزش، عدالت اجتماعی و توسعه منطقه‌ای، ردپای تصمیم های مجلس در زندگی روزمره مردم دیده می شود. در این میان، یک پرسش اساسی مطرح است: سهم زنان از این تصمیم سازی ‌ها چقدر است؟

✍🏻 مرضیه ساحلی زادگان

زنان نیمی از سرمایه انسانی جامعه اند و نمی‌توان توسعه متوازن را بدون مشارکت مؤثر آنان تصور کرد. با این حال، مسئله فقط افزایش تعداد کرسی های زنان در مجلس نیست؛ آنچه اهمیت دارد، حضور اثرگذار آنان در فرآیند قانون گذاری، نظارت و پیگیری مطالبات اجتماعی است.

در شهرستان خمیر، زنان تنها تماشاگر تحولات اجتماعی و اقتصادی نیستند. آنان در عرصه های آموزشی، فرهنگی، تولیدی، مشاغل خانگی، کارآفرینی و فعالیت های اجتماعی نقش آفرینی می‌کنند. ظرفیت هایی که اگر با حمایت هدفمند و برنامه ریزی اصولی همراه شوند، می توانند به یکی از پیشران های توسعه منطقه تبدیل شوند.

با وجود این ظرفیت ها، چالش هایی مانند محدودیت فرصت های شغلی، دشواری دسترسی به تسهیلات، ضعف زیرساخت ‌های بازاریابی و کمبود فرصت ‌های مدیریتی همچنان از جمله مسائلی است که نیازمند توجه جدی مسئولان و قانون ‌گذاران است. در چنین شرایطی، انتظار می‌رود مطالبات زنان مناطق کمتر برخوردار، از جمله شهرستان خمیر، در سیاست گذاری‌های کلان استان و کشور جایگاهی روشن و قابل پیگیری داشته باشد.

مجلس شورای اسلامی می‌تواند با تصویب قوانین حمایتی، نظارت بر اجرای درست آن ها و فراهم‌کردن فرصت های برابر، مسیر مشارکت اقتصادی و اجتماعی زنان را هموار کند. البته این مسئولیت تنها به نمایندگان زن محدود نمی شود؛ حمایت از حقوق و ظرفیت های زنان، وظیفه‌ای ملی و فراتر از جنسیت نمایندگان است.

آنچه زنان خمیر مطالبه می کنند، صرفاً دیده شدن در مناسبت ها و برنامه های نمادین نیست؛ آنان خواهان فرصت برابر برای فعالیت اقتصادی، دسترسی عادلانه به امکانات، حضور در جایگاه‌های مدیریتی و شنیده‌شدن صدایشان در فرآیند تصمیم گیری هستند.

توسعه زمانی معنای واقعی پیدا می‌کند که هیچ ظرفیتی به حاشیه رانده نشود. زنان نباید فقط موضوع تصمیم های مجلس باشند؛ باید در شکل‌گیری این تصمیم ها نیز سهم داشته باشند.

مجلس زمانی صدای واقعی جامعه است که صدای زنان نیز در آن شنیده شود؛ چرا که توسعه بدون مشارکت زنان، ناتمام می ماند و عدالت بدون حضور برابر آنان در عرصه تصمیم گیری، به مقصد نخواهد رسید.

مجلس، خانه تصمیم‌ هایی است که مسیر زندگی مردم را رقم می زند؛ از اشتغال و معیشت گرفته تا آموزش، سلامت و عدالت اجتماعی. در میان این تصمیم ها، صدای زنان نباید صرفاً شنونده باشد؛ بلکه باید در جایگاه تصمیم گیر و قانون گذار نیز حضور مؤثر داشته باشد.

زنان نیمی از پیکره جامعه ‌اند و سهمی انکارناپذیر در پیشرفت اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی کشور دارند؛ با این حال، حضور آنان در عرصه های کلان تصمیم گیری همچنان با چالش هایی روبه روست

مجلس، خانه تصمیم‌هایی است که مسیر زندگی مردم را رقم می‌زند؛ از اشتغال و معیشت گرفته تا آموزش، سلامت و عدالت اجتماعی. در میان این تصمیم‌ها، صدای زنان نباید صرفاً شنونده باشد؛ بلکه باید در جایگاه تصمیم‌گیر و قانون‌گذار نیز حضور مؤثر داشته باشد.

زنان نیمی از پیکره جامعه‌اند و سهمی انکارناپذیر در پیشرفت اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی کشور دارند؛ با این حال، حضور آنان در عرصه‌های کلان تصمیم‌گیری همچنان با چالش‌هایی روبه‌روست. مسئله فقط افزایش تعداد نمایندگان زن در مجلس نیست؛ بلکه ضرورت بهره ‌گیری از نگاه، تجربه و توانمندی زنانی است که می توانند مسائل جامعه را از زاویه ‌ای متفاوت ببینند و برای آن راه حل ارائه دهند. مسئله فقط افزایش تعداد نمایندگان زن در مجلس نیست؛ بلکه ضرورت بهره ‌گیری از نگاه، تجربه و توانمندی زنانی است که می‌توانند مسائل جامعه را از زاویه‌ای متفاوت ببینند و برای آن راه‌حل ارائه دهند.

زنان و مجلس؛ از مطالبات محلی تا مشارکت در تصمیم سازی ملی

لطفاً خودتان را معرفی کنید و درباره سوابق فعالیت های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی یا مدیریتی خود در شهرستان خمیر توضیح دهید؟
بنده شهناز جهان دیده، ساکن دهستان رودبار از توابع شهرستان خمیر هستم. فعالیت حرفه ‌ای خود را از سال ۱۳۹۴ در حوزه آموزش، مهارت آموزی و اشتغال زایی بانوان آغاز کردم همچنین عضو شورا هستم و از همان ابتدا باور داشتم که توانمندسازی زنان باید از مسیر آموزش مهارت و ایجاد فرصت های واقعی اقتصادی دنبال شود.

در طول این سال ‌ها، تلاش کردم آموزش ها، بازاریابی و معرفی تولیدات و محصولات بانوان را به‌ صورت کاملاً رایگان در اختیار علاقه مندان قرار دهم. حاصل این تلاش، آموزش و ایجاد فرصت اشتغال برای حدود ۱۵۰۰ نفر از بانوان بوده است.

حوزه فعالیت های آموزشی ما شامل طراحی و نقاشی پارچه، گل‌ سازی، خیاطی، صنایع ‌دستی، آرایشگری و سایر مهارت‌ های کاربردی است.

همچنین به‌ عنوان مدیر آموزشگاه فنی‌ و حرفه‌ای فعالیت دارم که در بخش صدور گواهینامه‌ های مهارتی، مطابق ضوابط مربوطه، هزینه‌ های قانونی دریافت می‌شود.

در سال ۱۴۰۳ موفق به دریافت نشان ملی فردوس و کسب مقام برتر در حوزه کارآفرینی شدم و در سال ۱۴۰۴ نیز در حوزه کسب‌ و کار، اشتغال ‌زایی، مهارت و توانمندسازی بانوان در سطح کشور به مقام برتر دست یافتم. همچنین افتخار کسب عنوان جهادگر برتر در سطح کشور را داشته‌ام.

یکی دیگر از اقدامات ما، تأمین نزدیک به ۱۰۰ دستگاه چرخ خیاطی و ابزار کار برای حمایت از بانوان و فراهم‌‌ کردن زمینه فعالیت اقتصادی آنان بوده است.

من این دستاوردها را حاصل تلاش جمعی، اعتماد بانوان و اعتقاد به این اصل می‌دانم که اگر به زنان فرصت و ابزار مناسب داده شود، می‌ توانند از توانایی ‌های خود برای ساختن آینده‌ای مستقل و موفق استفاده کنند.

از نگاه شما، مهم‌ترین ظرفیت و توانمندی زنان شهرستان خمیر در مسیر توسعه منطقه چیست؟
به اعتقاد من، مهم‌ترین ظرفیت زنان شهرستان خمیر، توانایی تبدیل مهارت، خلاقیت و ظرفیت‌ های بومی به فرصت‌ های اقتصادی است.

زنان این منطقه از استعداد، پشتکار و توانمندی قابل‌ توجهی برخوردارند. در حوزه‌ هایی مانند صنایع‌ دستی، تولیدات محلی، خیاطی، محصولات خانگی و فعالیت ‌های مرتبط با ظرفیت ‌های دریا محور، فرصت‌ های ارزشمندی وجود دارد.

تجربه چندین سال فعالیت من نشان داده است که بسیاری از بانوان تنها به یک فرصت آموزشی، ابزار اولیه و دسترسی به بازار فروش نیاز دارند تا بتوانند به نیرویی مولد در اقتصاد خانواده و جامعه تبدیل شوند.

بنابراین، اگر این ظرفیت‌ها به‌ درستی شناسایی و حمایت شوند، زنان می‌توانند یکی از مهم‌ ترین پیشران ‌های توسعه اقتصادی شهرستان خمیر باشند.

با وجود نقش مؤثر زنان در خانواده و جامعه، چرا سهم آنان در جایگاه‌ های مدیریتی و تصمیم‌ گیری همچنان محدود است؟
یکی از دلایل اصلی، فاصله میان توانمندی واقعی زنان و فرصت‌ هایی است که برای حضور آنان در جایگاه‌ های تصمیم‌گیری فراهم می‌شود.

متأسفانه در برخی ساختارها هنوز نگاه ‌های سنتی و کلیشه ‌ای نسبت به مدیریت زنان وجود دارد. گاهی زنان توانمند و با تجربه با وجود برخورداری از تخصص، سابقه اجرایی و دستاوردهای قابل‌ توجه، فرصت کافی برای حضور در جایگاه‌ های مدیریتی پیدا نمی‌ کنند.

به اعتقاد من، مدیریت باید بر پایه شایستگی، تخصص، تجربه و تعهد باشد، نه جنسیت.

زنی که سال‌ ها در میدان عمل فعالیت کرده، اشتغال ایجاد کرده و مسئولیت اجتماعی پذیرفته است، باید بتواند در فرآیند تصمیم ‌سازی نیز نقش داشته باشد.

مهم‌ ترین مطالبات زنان شهرستان خمیر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی چیست؟
مهم‌ ترین مطالبه بانوان شهرستان خمیر، حمایت عملی از اشتغال، کارآفرینی و استقلال اقتصادی زنان است.

زنان ما برای فعالیت اقتصادی به تسهیلات کم‌ بهره و در دسترس، حمایت از مشاغل خانگی، تأمین ابزار کار، ایجاد بازار فروش و حذف موانع اداری نیاز دارند.

همچنین انتظار داریم نمایندگان مجلس به مشکلات زنان مناطق روستایی و دهستان ‌ها توجه ویژه داشته باشند؛ چرا که بسیاری از بانوان توانمند در این مناطق زندگی می‌ کنند، اما به دلیل فاصله از مراکز اقتصادی و آموزشی، فرصت‌ های کمتری در اختیار دارند.

مطالبه ما این است که حمایت از زنان کارآفرین از سطح شعار فراتر برود و به برنامه ‌های اجرایی، بودجه مشخص و نتایج قابل ‌اندازه‌ گیری تبدیل شود.

مجلس چگونه می‌تواند زمینه حضور مؤثرتر زنان در عرصه‌ های سیاسی، اجتماعی و مدیریتی را فراهم کند؟
مجلس از طریق قانون ‌گذاری، نظارت و تصویب سیاست های حمایتی می‌تواند نقش بسیار مهمی در این زمینه داشته باشد.

ضروری است قوانین و برنامه ‌هایی برای حمایت از بانوان کارآفرین، تسهیل دریافت مجوزها و تسهیلات، توسعه آموزش‌ های مهارتی و افزایش فرصت ‌های مدیریتی زنان تدوین و اجرا شود.

همچنین باید از زنان متخصص و فعال اجتماعی در شوراهای مشورتی و کمیسیون‌های مرتبط با توسعه منطقه‌ای استفاده شود.

به باور من، زنان نباید صرفاً در جایگاه دریافت‌ کننده خدمات و تصمیم ‌های مدیریتی قرار بگیرند؛ بلکه باید در طراحی، تدوین و اجرای همان تصمیم ‌ها نیز سهم مؤثر داشته باشند.

به اعتقاد شما، حضور زنان در مجلس تا چه اندازه می‌تواند بر کیفیت قانون ‌گذاری و پیگیری مطالبات جامعه تأثیرگذار باشد؟
حضور زنان در مجلس می‌تواند به جامع‌تر شدن نگاه قانون‌ گذاری کمک کند؛ زیرا زنان بخش مهمی از مسائل اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و خانوادگی جامعه را از نزدیک تجربه می‌کنند.

زنی که با مشکلات اشتغال، آموزش، کارآفرینی و مسائل خانواده آشنا است، می‌تواند این موضوعات را با نگاه دقیق‌ تری در فرآیند قانون‌ گذاری مطرح کند.

البته صرف حضور زنان کافی نیست؛ نمایندگان زن باید از تخصص، استقلال رأی، قدرت مطالبه ‌گری و ارتباط مستمر با بدنه جامعه برخوردار باشند.

مهم این است که صدای زنان، به‌ویژه زنان مناطق کمتر برخوردار، در مجلس شنیده شود و مطالبات آنان به تصمیم‌ های اجرایی تبدیل شود.

زنان کارآفرین و صاحبان مشاغل خانگی در شهرستان خمیر با چه موانع و مشکلاتی مواجه ‌اند و مجلس چه نقشی در رفع این موانع دارد؟
بر اساس تجربه مستقیم من در سال‌ های فعالیت در حوزه آموزش و اشتغال ‌زایی، مهم‌ترین مشکلات بانوان کارآفرین شامل کمبود سرمایه اولیه، دشواری دریافت تسهیلات، نبود ابزار و تجهیزات مناسب، ضعف در بازاریابی و محدودیت دسترسی به بازار فروش است.

گاهی یک بانوی توانمند مهارت لازم برای تولید محصول را دارد، اما به دلیل نداشتن یک دستگاه چرخ خیاطی یا ابزار اولیه، امکان ورود به بازار کار را پیدا نمی‌کند.

ما در فعالیت ‌های خود تلاش کرده‌ایم بخشی از این موانع را با آموزش رایگان، بازاریابی رایگان و تأمین نزدیک به ۱۰۰ دستگاه چرخ خیاطی و ابزار کار برطرف کنیم.

اما این اقدامات به‌ تنهایی کافی نیست. مجلس باید با اصلاح ساز و کار تسهیلات، نظارت بر اجرای طرح‌ های اشتغال ‌زایی و حمایت از کسب ‌و کارهای کوچک و خانگی، زمینه پایداری مشاغل زنان را فراهم کند.

ظرفیت‌های بومی شهرستان خمیر در حوزه تولیدات محلی، صنایع‌ دستی، فعالیت‌ های دریامحور و مشاغل خانگی تا چه اندازه می‌تواند زمینه اشتغال زنان را فراهم کند؟
شهرستان خمیر از ظرفیت ‌های ارزشمند بومی برخوردار است که می‌توان با برنامه ‌ریزی صحیح از آن‌ها برای ایجاد اشتغال پایدار استفاده کرد.

صنایع‌ دستی، هنرهای سنتی، تولیدات محلی، محصولات غذایی، فعالیت‌ های مرتبط با دریا و ظرفیت ‌های گردشگری منطقه، همگی می‌توانند زمینه مناسبی برای حضور اقتصادی بانوان باشند.

اما نکته مهم این است که نباید فعالیت زنان تنها به مرحله تولید محدود شود. آموزش بسته ‌بندی، برند‌سازی، بازاریابی، فروش اینترنتی و ایجاد بازارهای دائمی برای محصولات بانوان نیز ضرورت دارد.

تجربه به من نشان داده است که آموزش زمانی ارزش واقعی پیدا می‌کند که به درآمد و استقلال اقتصادی منجر شود. بنابراین باید زنجیره آموزش تا تولید و فروش را به‌ صورت کامل برای بانوان فراهم کنیم.

آیا به نظر شما صدای زنان مناطق کمتر برخوردار به اندازه کافی در تصمیم‌ گیری‌ های کلان کشور شنیده می‌شود؟
به اعتقاد من، هنوز صدای زنان مناطق کمتر برخوردار آن‌ گونه که شایسته است در تصمیم‌ گیری ‌های کلان کشور شنیده نمی ‌شود.

زنان مناطق روستایی و دهستان‌ ها با وجود برخورداری از توانمندی‌ های فراوان، گاهی به دلیل دوری از مراکز تصمیم‌ گیری و محدودیت امکانات، کمتر دیده می‌ شوند.

من به‌ عنوان بانویی که فعالیت خود را از دهستان رودبار آغاز کرده و سال‌ها در حوزه آموزش و اشتغال‌زایی فعالیت داشته‌ ام، معتقدم نباید محل زندگی افراد، محدودیتی برای دیده ‌شدن استعدادها و توانایی‌ های آنان باشد.

توسعه واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که فرصت‌ها و امکانات تنها در مراکز شهری متمرکز نباشد و بانوان مناطق روستایی نیز سهم عادلانه ‌ای از حمایت‌ ها داشته باشند.

چه اقداماتی برای افزایش مشارکت زنان در شوراها، مدیریت‌ های اجرایی و جایگاه ‌های تصمیم‌ سازی ضروری است؟
نخستین اقدام، شناسایی زنان توانمند و فراهم‌ کردن فرصت حضور آنان در ساختارهای مدیریتی است.

باید از بانوانی که در عرصه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و آموزشی تجربه عملی دارند، در فرآیندهای تصمیم ‌سازی استفاده شود.

همچنین برگزاری دوره ‌های تخصصی مدیریت، افزایش مهارت‌ های مطالبه ‌گری، حمایت از مشارکت سیاسی و اجتماعی بانوان و ایجاد شبکه ارتباطی میان زنان فعال ضروری است.

به باور من، زنان باید از مرحله فعالیت‌ های اجرایی و میدانی به مرحله مشارکت در سیاست‌ گذاری و مدیریت نیز راه پیدا کنند.

نقش زنان فعال اجتماعی و فرهنگی در شناسایی و پیگیری مشکلات جامعه محلی را چگونه ارزیابی می‌ کنید؟
زنان فعال اجتماعی و فرهنگی نقش بسیار مهمی در شناخت مسائل واقعی جامعه دارند؛ زیرا ارتباط نزدیک‌ تری با خانواده‌ ها، بانوان و نیازهای روزمره مردم برقرار می‌ کنند.

این افراد می‌توانند مشکلاتی را شناسایی کنند که شاید در گزارش‌ های رسمی کمتر دیده شوند.

تجربه من در سال‌ های فعالیت نشان داده است که گاهی با یک گفت‌ و گو، یک دوره آموزشی یا فراهم ‌کردن یک ابزار کار، می‌توان مسیر زندگی یک بانوی جویای کار را تغییر داد.

زنان فعال اجتماعی می‌توانند حلقه ارتباطی مؤثری میان مردم و مسئولان باشند و با انتقال دقیق مشکلات و ارائه راهکارهای عملی، به بهبود تصمیم ‌گیری‌ها کمک کنند.

اگر فرصتی برای طرح مستقیم مطالبات خود با نمایندگان مجلس داشته باشید، کدام مطالبه را در اولویت قرار می‌دهید؟
اولویت من ایجاد یک نظام حمایتی مؤثر و پایدار برای اشتغال و کارآفرینی زنان، به‌ ویژه در مناطق روستایی و کمتر برخوردار است.

درخواست من این است که برای زنان مهارت ‌آموخته، مسیر مشخصی از آموزش تا اشتغال تعریف شود؛ مسیری که شامل تأمین ابزار کار، تسهیلات مناسب، حمایت از تولید و دسترسی به بازار فروش باشد.

ما نباید صرفاً آمار آموزش زنان را افزایش دهیم؛ باید برای تبدیل این آموزش‌ ها به شغل پایدار و درآمد واقعی نیز برنامه داشته باشیم.

به اعتقاد من، ارزش واقعی آموزش زمانی مشخص می‌شود که یک زن بتواند با اتکا به مهارت خود، زندگی اقتصادی مستقل‌ تری داشته باشد.

از نگاه شما، تحقق عدالت در فرصت ‌های شغلی، اقتصادی و مدیریتی زنان چه تأثیری بر توسعه پایدار شهرستان خمیر خواهد داشت؟
عدالت در فرصت‌ ها، یکی از پایه‌های اصلی توسعه پایدار است.

وقتی زنان امکان فعالیت اقتصادی و حضور در جایگاه‌ های مدیریتی را داشته باشند، ظرفیت انسانی جامعه به شکل کامل‌ تری مورد استفاده قرار می‌گیرد.

اشتغال زنان تنها به معنای کسب درآمد برای یک فرد نیست؛ بلکه بر اقتصاد خانواده، کاهش آسیب‌ های اجتماعی، افزایش اعتماد به ‌نفس، ارتقای سطح آموزش و بهبود کیفیت زندگی نسل آینده نیز تأثیرگذار است.

من معتقدم سرمایه‌ گذاری بر توانمندی زنان، هزینه نیست؛ بلکه سرمایه‌ گذاری بر آینده اقتصادی و اجتماعی شهرستان خمیر است.

برای توانمندسازی دختران جوان شهرستان خمیر و فراهم‌ کردن زمینه حضور آنان در عرصه ‌های مدیریتی و اجتماعی چه برنامه‌ ها و حمایت ‌هایی ضروری است؟
باید از همان سال‌ های جوانی، زمینه شناسایی استعدادها، مهارت‌ آموزی و افزایش اعتماد به ‌نفس دختران فراهم شود.

آموزش مهارت‌های فنی، کارآفرینی، مدیریت کسب‌وکار، سواد مالی، فناوری و بازاریابی می‌تواند نقش مؤثری در آینده آنان داشته باشد.

همچنین ضروری است فرصت حضور دختران در فعالیت‌ های اجتماعی، فرهنگی و مدیریتی فراهم شود تا بتوانند تجربه کسب کنند و توانایی‌های خود را به اثبات برسانند.

من باور دارم دختران جوان مناطق ما نباید به دلیل زندگی در یک دهستان یا منطقه کمتر برخوردار، از آرزوهای بزرگ و فرصت‌ های پیشرفت محروم شوند.

باید به آنان آموزش بدهیم، اعتماد کنیم و فرصت بدهیم؛ زیرا آینده توسعه هر منطقه به میزان سرمایه‌ گذاری آن بر نسل جوان وابسته است.

اگر بخواهید یک پیام روشن و مطالبه ‌گرانه خطاب به نمایندگان مجلس و مسئولان کشور درباره جایگاه زنان داشته باشید، آن پیام چیست؟
پیام من به نمایندگان مجلس و مسئولان این است که زنان را تنها در آمار جمعیتی یا برنامه‌ های مناسبتی نبینید؛ زنان را به‌ عنوان سرمایه انسانی، اقتصادی و مدیریتی کشور به رسمیت بشناسید.

بانوان مناطق روستایی و کمتر برخوردار، ظرفیت‌ های بزرگی دارند؛ اما بسیاری از آن‌ ها هنوز برای دسترسی به ابتدایی‌ ترین امکانات اشتغال با موانع جدی مواجه ‌اند.

ما به‌ عنوان زنان فعال و کارآفرین، نشان داده ‌ایم که با آموزش، تلاش و مسئولیت ‌پذیری می‌توان فرصت ایجاد کرد، اشتغال به وجود آورد و در مسیر توسعه کشور نقش‌ آفرین بود.

مطالبه ما امتیاز ویژه نیست؛ مطالبه ما عدالت در فرصت‌ ها، حمایت واقعی از کارآفرینی، دسترسی برابر به امکانات و حضور شایستگان در جایگاه‌های تصمیم ‌گیری است.

از نمایندگان مجلس انتظار داریم به‌ جای نگاه مقطعی و شعاری به مسائل زنان، برای توانمندسازی اقتصادی و اجتماعی آنان برنامه ‌ای عملی، مستمر و قابل ارزیابی داشته باشند.

ما نمی ‌خواهیم تنها از توانمندی زنان سخن گفته شود؛ می‌ خواهیم این توانمندی در تصمیم‌ گیری‌ ها، برنامه ‌ریزی‌ ها و توسعه کشور به کار گرفته شود.

من از دهستان رودبار آغاز کردم؛ از جایی که باور داشتم زنانش با وجود محدودیت امکانات، سرشار از استعداد و توانایی هستند.

در طول سال‌ ها آموختم که گاهی برای تغییر زندگی یک انسان، فقط باید فرصت ایجاد کرد؛ فرصتی برای یادگیری، کار کردن و باور داشتن به توانایی‌ های خودش.

امروز پس از سال‌ها فعالیت در حوزه آموزش و اشتغال‌ زایی، به این باور رسیده ‌ام که هیچ زنی نباید به دلیل محل زندگی، شرایط اقتصادی یا محدودیت امکانات، از حق پیشرفت محروم بماند.

من معتقدم زنان نباید فقط در انتظار ساخته ‌شدن فرصت‌ ها باشند؛ باید در جایگاهی قرار بگیرند که خودشان فرصت‌ ساز، تصمیم‌ ساز و سازنده آینده جامعه باشند.

مطالبه من، شنیده ‌شدن صدای زنان و تبدیل شایستگی‌ های آنان به فرصت‌های واقعی است.

 

به گفته خبرنگار ما از شهرستان خمیر؛ توانمندی زنان شهرستان خمیر، به‌ ویژه در مناطق روستایی و کمتر برخوردار، ظرفیتی قابل توجه برای توسعه اقتصادی و اجتماعی منطقه است؛ ظرفیتی که نباید در حد فعالیت‌ های فردی و تلاش‌ های پراکنده باقی بماند. تجربه شهناز جهاندیده نشان می‌دهد که آموزش مهارت، تأمین ابزار کار و ایجاد فرصت های اشتغال، می‌ تواند زمینه ‌ساز حضور مؤثرتر زنان در عرصه اقتصاد و اجتماع باشد؛ اما تداوم و گسترش این دستاوردها، نیازمند حمایت ساختاری و برنامه‌ریزی مسئولان است.

بی‌ تردید، فاصله میان توانمندی زنان و فرصت ‌های در اختیار آنان، یکی از مسائلی است که سیاست‌ گذاران و نمایندگان مجلس باید با نگاهی جدی‌ تر به آن بپردازند. آنچه امروز زنان خمیر مطالبه می‌کنند، فراتر از حمایت ‌های مقطعی و وعده‌های مناسبتی است؛ آنان خواهان سازوکارهایی هستند که امکان دسترسی عادلانه به تسهیلات، بازار فروش، آموزش‌های تخصصی و جایگاه ‌های مدیریتی را فراهم کند. در این مسیر، نقش مجلس تنها به تصویب قوانین محدود نمی‌شود، بلکه نظارت بر اجرای مصوبات و پیگیری مطالبات مناطق کمتر برخوردار نیز بخشی از مسئولیت آن است.

در نهایت، توسعه شهرستان خمیر زمانی به شکلی متوازن و پایدار محقق خواهد شد که زنان آن نه ‌تنها در چرخه تولید و فعالیت‌ های اجتماعی، بلکه در فرآیند تصمیم‌ سازی و سیاست‌ گذاری نیز سهمی متناسب با شایستگی ‌های خود داشته باشند. صدای زنانی که از دل روستاها و دهستان ‌ها برای ساختن آینده ‌ای بهتر تلاش می‌ کنند، باید از حاشیه به متن تصمیم‌ ها راه پیدا کند؛ چرا که هیچ برنامه توسعه ‌ای بدون شناخت ظرفیت‌ های انسانی و فراهم ‌کردن فرصت مشارکت برابر، نمی‌ تواند به تمام اهداف خود دست یابد.

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *