در متن یادداشت این فعال رسانه ایی شهرستان رودان آمد است:
دهم اردیبهشتماه در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران، «روز ملی خلیج فارس» نام گرفته است؛ روزی تاریخی که یادآور حماسه اخراج نیروهای استعمارگر پرتغال از تنگه هرمز در سال ۱۶۲۲ میلادی به دست دلاورمردان ایرانی است. این روز، نماد پایداری ملت ایران در صیانت از تمامیت ارضی و تجلی پیوند ناگسستنی ایرانیان با آبراهی استراتژیک و تاریخی به نام خلیج فارس است.
نام «خلیج فارس» ریشه در متون کهن، نقشههای تاریخی و آثار معتبر جهانی دارد و قرنهاست که توسط مورخان، جغرافیدانان و سازمانهای بینالمللی از جمله سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته شده است. هرگونه تلاش برای تحریف این نام اصیل، نه تنها مغایر با مستندات تاریخی، بلکه بیاعتنایی به میراث مشترک ملتها و اصل صداقت در روایت تاریخ است.
اگر چه تلاش کشورهای عربی همسایه همواره بر تعیین نام جعلی خلیج عربی بر آن بوده است اما طی سال های متمادی این حرکت آنها به لطف الهی با شکست مواجه شده، اگر روزهای جنگ تحمیلی سوم را مرور کنیم جنایات متعدد آمریکایی صهیونیستی از به شهادت رساندن کودکان بی گناه میناب تا ریختن هزار تن بمب بر جای جای خاک مقدس ایران نه تنها به شکست ایران اسلامی منجر نشد بلکه نام خلیج تا ابد فارس را با تنگه هرمز اش با رشادت سربازان رشید ایران جاودانه تر کرد.
وقتی جواد خیابانی مجری و گوینده ورزشی کشور چند ماه قبل در سفری به خلیج فارس دستش را به زیر آب های نیلگون آن برد و گفت اینجا آب نیست خاکمان است، شاید بسیاری به او خندیدن اما تنها چند ماه بعد و در روز های جنگ تحمیلی سوم رزمندگان اسلام از درون همین آب های خلیج فارس دفاع جانانه ای از خاک خود کردند و در واقع همان آب را خاک مقدس برشمردند و حتی اجازه عبور هیچ کشتی از دشمن متجاوز و متخاصم را ندادند تا مشخص شود که آب های خلیج فارس که بیش از ۷۷ درصد آن عملا خاک جمهوری اسلامی ایران است در اختیار کیست و چرا خلیج فارس نامگذاری شده است.
روز ملی خلیج فارس، نه تنها بزرگداشت یک نام، بلکه پاسداشت هویتی است که در دل تاریخ، فرهنگ و آینده ایران جای گرفته است؛ نمادی از ایستادگی، خردورزی و دعوت به همگرایی منطقهای بر پایه احترام متقابل و منافع مشترک، اینجا این مفاهیم ما را یاد حرکت های شجاعانه رزمندگان اسلام در مقابله با ناو ها، نفتکش های دشمن از دلاوری مردی های شهید دارا تا شهید تنگسیری می اندازد که با رشادت حتی یک وجب از همین آب و خاک را به دشمن ندادند.
و حالا حتی در روزهای آتش بس دشمن متجاوز سربازان تنگسیری شهید دلاورانه دست بر ماشه از تنگه هرمز در خلیج فارس دفاع می کنند و وقتی تصاویر توقف کشتی های عظیم چثه دشمن به توسط چند سرباز مهین توقیف می شود را می نگریم به گمان اشک بر چشم جاری می شود و تنها همین حرکت دلیر مردانه یک رسانه قدرت مند به تمام دنیاست تا بگوییم اینجا خلیج فارس است و قدرت در دستان ماست همانطور که در مقاومت ۳۳ روزه خرمشهر و در جبهه گمرك شهر، شهيد بهرام آريا فر شعري را سرود كه با گذشت سالها هنوز هم زيبايي وجلوه خاص خود را دارد. سروده زيبايي كه با نام خليج فارس چه در آن زمان وچه پس از آن زمزمه لب رزمندگان جبهه هاي نور عليه ظلمت شد.
او اینچنین گفت که تا همیشه در ذهن جهانیان بماند:
مرا از مرگ ترساني؟
اگر روزي خدا خواهد
جوابت را به نوك اين سنان سرد ميگويم
خليج فارس ميخواهي؟
چنين گستاخ ميگويي ؟
تو خوزستان همي خواهي؟
بدان اين را، ميان آبهاي نيلگونش غرق مي گردي اگر روزي خدا خواهد
اگر روزي امام امت ما اين چنين گويد
رويد وخاك آنجا ،بر سر آن بي همه چيزان فرو ريزيد
به پيشت باز مي گردم
برايت من حديث مرگ مي خوانم
وتخم مرگ افشانم
به پيش آن دروغين رب بي چيزت
سيه روزت بگردانم
تورا بر خاك بنشانم
مرا از مرگ ترساني؟ اگر روزي خدا خواهد
جوابت را به نوك اين سنان سرد ميگويم
خليج فارس ميخواهي؟
چنين گستاخ ميگويي ؟ تو خوزستان همي خواهي؟
بدان اين را،ميان آبهاي نيلگونش غرق مي گردي
سر راه صدايت را
ميان راه تاريك گلو بندم
همان گونه كه روم باستان از پاي افكندم
تورا بر خاك بنشانم
به پيش آن دروغين رب بي چيزت
سيه روزت بگردانم
تورا بر خاك بنشانم
نميداني،نميداني من و هم ميهنان من
به پاس يك وجب زين خاك جاويدان
چه خونها خونبهاي اين سرا كرديم.
خليج فارس ميخواهي؟
چنين گستاخ ميگويي ؟تو خوزستان همي خواهي؟
بدان اين را،ميان آبهاي نيلگونش غرق مي گردي…..
