در زمان جنگ حتماً بخشی از جنگ از طریق رسانه‌ها اداره می‌شود. کشورهای مختلف از رسانه‌ها به‌عنوان ابزاری بسیار قدرتمند در جنگ‌های شناختی، جنگ روایت‌ها و عملیات روانی بهره می‌گیرند. در جنگ فعلی هم رسانه‌های دشمن نقش بسیار جدی دارند.
به گزارش دریای اندیشه ؛آخرین اش همین اظهارات رئیس جمهور کودک کش آمریکا بود که به صراحت می گوید« به نتانیاهو گفتم اگر جنگی تمام‌عیار علیه ایران آغاز کند، او را تنها خواهم گذاشت.» «به نتانیاهو گفتم بهتر است خیلی مراقب کارهایی که می‌کنی باشی، چون ممکن است به زودی در برابر ایران تنها بمانی.»
این سخن قمار باز وقتی بود که جمهوری اسلامی ایران در یکصدمین شب مقاومت در پاسخ به جنایات رژیم صهیونسیتی در لبنان حمله مقتدرانه ای را علیه این رژیم صفاک و کودک کش انجام داد. و این در حالی بود که خود ترامپ پیش تر از هماهنگی کامل رژیم صهیونسیتی با وی در هر برنامه نظامی پرده برداشته بود. دونالد ترامپ سعی می‌کند با ایجاد عملیات روانی، چه به‌تنهایی و چه در کنار سایر رسانه‌ها، نقش مهمی در ایجاد تنش و اضطراب در افراد و بازی با افکار عمومی و البته کنترل بازار نفت ایفا کند.
از سوی دیگر خیلی واضح است که ما هیچ گاه آغازگر هیچ گونه درگیری نبوده ایم اما آمریکا هر بار در مواضع اش بحث اقدام دفاعی را مطرح می کند. در گواه این موضوع هم می توان به شهادت چهار پاسدار رشید هرمزگان در آبهای خلیج فارس طی حمله هفته گذشته با شناور جمهوری اسلامی ایران اشاره کرد جایی که سنت‌کام به صراحت اقدام خود را دفاعی و در آب های بین‌المللی مطرح می‌کند که عملا یک دروغ شاخ دار تلقی می شود.
در سواد رسانه ای این را بازی با روایت ها می گویند. یعنی هر طرف درگیری روایت را طوری تعریف می کند که مخاطب را به سمت خود متمایل کرده و چیزی را بگوید که او می خواهد. و این دقیقا منطق جنگ سرد است ، جنگی که در آن درگیری مستقیم کم است اما فشار، تهدید به همراه بازی رسانه ایی دائما ادامه دارد. نمونه آن همین حملات دشمن آمریکایی به جزایر خلیج فارس و حتی سیریک و بندرعباس است. باید توجه داشت که در چنین فضایی هر شلیک کوچکی تبدیل می شود به یک پیام سیاسی و نه یک جنگ تمام عیار، که در این میان نیروهای مسلح ایران اسلامی بسیار مقتدرانه و کوتاه هر بار پاسخی کوبنده به دشمن آمریکایی صهیونیستی داده اند تا مفهوم پیام ما هم خوب تفهیم شود.
مردم شریف و مبعوث شده ایران عزیز هم متوجه باشند که نباید وارد بازی و عملیات روانی آن ملعون شویم. مردم توجه خود را به صحبت‌های مسئولان کشور معطوف کنند. مسئولان کشور به‌درستی قادر هستند پاسخگوی این اظهارات باشند. پس اطلاعات را از منابع داخلی و رسمی دریافت کنیم، نه از جبههی رسانه‌ای دشمن یا گمانه‌زنی افراد کم‌اطلاع یا مغرض.
یکی از بازی‌های رسانه‌ای دشمن در ایام جنگ، ایجاد تفرقه در میان مردم یک کشور است. ما هم در این جنگ شاهد بوده‌ایم که بارها تلاش شده چنین تفرقه‌افکنی‌هایی صورت بگیرد؛ از ایجاد شبهه دربارهی حضور یا عدم حضور برخی مسئولان، تا شایعه‌هایی دربارهی هک شدن یک رسانه یا بانک و همچنین نسبت دادن برخی موضوعات به افرادی که قبلاً در نظام مسئولیت داشته‌اند.
باید به یاد داشته باشیم که وقتی افراد غیرخودی دربارهی چنین موضوعاتی اظهارنظر می‌کنند، لازم است از چند نظر دقت بیشتری داشته باشیم. از یک سو، مسئولان باید واکنش‌های سریع‌تری نشان دهند. تیم‌های خبری آنها رصد دقیق‌تری از فضای رسانه‌ای داشته باشند و در صورتی که موضوعی به آنها مرتبط می‌شود، پیش از گسترش شایعات که معمولاً در اثر کمبود اطلاعات یا انتشار اخبار جعلی توسط رسانه‌های دشمن شکل می‌گیرد، با پاسخ‌گویی سریع، قاطع و به‌موقع، جلوی انتشار آن را بگیرند. حالا هر مسئول به تناسب مسئولیت می تواند نقش بسیار سازنده ای را در مقابله با این بازی رسانه ایی ایفا کند. فرق نمی کند آن مسئول یک بخشدار در بخشی مرزی و دور باشد یا یک مدیر کل و یا سکان دار یک وزارتخانه باید در حد توان حداقل از نفوذ کلام استفاده به میان مردم بیاید و با بیانی شیوا بیان حقایق کند.