به قلم:عبدالحسین اسدپور/سوم بهمن مطابق با سوم شعبان سال روز ولادت با سعادت حضرت امام حسین (ع)در سال چهارم هجری مصادف با میلاد سرور وسالار شهیدان ،پدر بندگان خدا ویکی از دو آقای جوان اهل بهشت وخامس اصحاب کسا حضرت ابا عبدالله حسین (ع) است.
امام حسین (ع) ملموس ترین مصداق آیه طهارت وروشن ترین اشاره رسول برتمسک به آن رستگارونجات یافته وغافل معاند از آن هلاک وگمراه می شود، بدین جهت امام حسین(ع) روشن ترین حجت ونازترین شعاع هدایت نور خداست، این روزها وشب ها مدینه فرشته باران است، عطر یک بشارت بزرگ در شهر پیچیده است !بشارتی سبز وسرخ وپیامبر این روزها منتظر است چشم به راه طاووس اهل بهشت ، کشتی نجات ،جبرئیل امین از خدا فرمان می گیرد که همراه با ملکوتیان نزد محمد (ص) شو ، تهنیتش بگو ، جبرئیل وفرشتگان صف در صف روبه حضرت رسول می آورند .
وقت سحر است شانه های خودرا برای قدوم فرزند آفتاب کرده است ،فرشتگان دور فاطمه حلقه زده اند ،زمین تندنند نفس می زندحالا خانه علی (ع)مرکز عالم شده، معجزه الهی است که آن خانه خیل فرشتگان را درخود جای داده ضربان قلب عالم تندتراز همیشه می شود پاهای زمین می لرزد ،احساس قشنگی دار ،دریا را می کشد هلهله فرشتگان هرلحظه بیشتر وبیشتر می شود لحظه حلول نزدیک است ،آوای یا(علی) یافاطمه ( الله اکبر ) اذان در هم می آمیزد.
شمس متولد می شود حالا نور حسین که سالها پیش از خلقت آدم در افلاک غوطه می خورد در قاب جسم خویش حلول می کند ، بوی عطر حسین در ایوان ملایک می پیچید ، ملایک تبریک گوی پروردگار عالم می شوند ذرات جهان به سجده در می آیند وذکر یا حسین می گویند ،خدا رعد گریه های شبانه علی (ع) باران رحمت خودرا برعالمیان می بارد اما هیچ‌کس نمی داند چرا بغض ولبخند فرشته ها درهم آمیخته اسماء فرزندعلی وفاطمه را در پارچه حریری سفید می پیچدودر آغوش پیامبر می گذارد . رسول خدا ، اذان واقامه در گوش جان عالم می خواند دردانه فاطمه را می بوسد ومی گرید ودر جواب تعجب اسما وفیض شعبان المبارک خبر از محرم الحرم می دهد خبر از یک روز که در حافظه تاریخ ماندگار است .
میلاد باسعادت امام حسین (ع) مبارک باد.