حوادث

به گزارش اختصاصی روزنامه دریای اندیشه ،خانه باید امن‌ترین نقطه جهان باشد؛ جایی که کودک، بی‌دغدغه در آغوش مادر بخوابد، پدر با خیال آسوده از کار روزانه بازگردد و دیوارهای خانه، پناه خانواده باشند، نه آخرین شاهد زندگی‌شان. اما بامداد هشتم مرداد، در محله چاه‌تنگوی قشم، این حقیقت تلخ رنگ دیگری گرفت. خانه‌ای که مأمن یک خانواده پنج‌نفره بود، در یک چشم بر هم زدن به تلی از آوار تبدیل شد؛ آواری که پدر، مادر و کودک دو ساله خانواده را برای همیشه در خود پنهان کرد و دو کودک دیگر را با زخمی ماندگار از زیر خاک و سنگ بیرون کشید.

در روزهایی که تصاویر حملات به سواحل جنوبی کشور لحظه‌به‌لحظه در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود، همزمان روایتی نیز در حال فراگیر شدن است؛ روایتی که ناخواسته دیگر ایرانیان را به تماشاگران این نبرد تبدیل می‌کند. این ادبیات، هرچند از دل همدردی با مردم جنوب برمی‌آید، اما در نهایت می‌تواند شکافی ذهنی میان جنوب و دیگر نقاط کشور ایجاد کند؛ شکافی که بیش از هر چیز، وحدت ملی را نشانه می‌رود. واقعیت اما روشن است؛ هر حمله به بندرعباس، بوشهر یا چابهار، حمله به یک استان نیست، حمله به ایران است.

هرمزگان اینجا نه فقط زمین که ریشه در خاک دارد، بلکه شریان‌های حیاتیِ زندگی است که در هجومِ تنش‌ها، یکی‌پس‌ازدیگری قطع می‌شوند. در حالی که هرمزگان به‌عنوان دروازه اقتصادی ایران شناخته می‌شود، این روزها سایه سنگینِ جنگ و تبعات مستقیم آن، جاده‌های روستایی را به بن‌بست کشانده و پل‌های مواصلاتی را که تا دیروز بازوانِ اتصالِ جوامع محلی بودند، به توده‌هایی از آهن و بتنِ فروریخته بدل کرده است. خسارت به شبکه‌های آب و برق، نه یک «مورد فنی»، که فاجعه‌ای انسانی است که عمقِ محرومیت را در سایه امنیتِ شکننده، دوچندان کرده است.

جنگ را معمولاً با انفجار پایگاه‌ها، تجهیزات نظامی و خطوط مقدم می‌شناسند؛ اما گاهی جنگ، مسیر دیگری را انتخاب می‌کند؛ مسیری که از دل جاده‌ها، پل‌ها و شریان‌های ارتباطی مردم می‌گذرد. در هرمزگان، استانی که نبض تجارت دریایی و حمل‌ونقل جنوب ایران در آن می‌تپد، حملات اخیر به چند پل و محور مواصلاتی، تنها به تخریب چند سازه بتنی ختم نشد؛ بلکه جریان زندگی، تجارت، امدادرسانی و رفت‌وآمد هزاران شهروند را تحت تأثیر قرار داد.

مدیرعامل جمعیت هلال‌احمر استان هرمزگان گفت: بیش از ۶۶۰ عملیات امدادی در استان انجام شده است.

رژیم سفاک و کودک‌کش و بی‌هویت آمریکایی‌صهیونیستی که دستانش به خون هزاران کودک و نوجوان بی‌گناه در فلسطین، میناب و لامرد آلوده است، این بار نماد هویت علمی و فرهنگی ایران زمین یعنی موزه تاریخ آموزش و پرورش فارس در شیراز را هدف قرار داد؛ گویی این رژیم از هر مکان و نمادی که یادآور دانش، تعلیم و آینده‌سازی است، بیزار است و برای میراث فرهنگی این مرزوبوم هیچ حرمتی قائل نیست.

انفجار یک ساختمان مسکونی در بندرعباس بار دیگر سؤال قدیمی را زنده کرد: نشت گاز تا چه زمانی قرار است فقط «حادثه» تلقی شود؟

کوه گنو در شمال غرب بندرعباس با طبیعتی بکر و هوایی معتدل، هر سال گردشگران زیادی را جذب می‌کند، اما جاده‌های دسترسی به آن، باریک، فرسوده و خطرناک است و هنوز هیچ اقدام موثری برای اصلاح آن انجام نشده است.

صبح امروز یک دانش‌آموز دختر پایه یازدهم در مدرسه‌ای در شهر سوزا به‌طور ناگهانی جان خود را از دست داد.

به گزارش دریای اندیشه:صبح امروز یک دستگاه خودروی سمند در مسیر بندر شهید رجایی بندرعباس به‌ شدت با یک تریلی برخورد کرد. شدت تصادف به حدی بود که قسمت جلویی خودرو به‌طور کامل تخریب شد و صحنه حادثه نگرانی رهگذران را برانگیخت. بنابر اعلام شاهدان، عوامل امدادی و پلیس راهور به سرعت در محل حاضر […]