یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵ | ساعت --:--:-- | بندرعباس ۲۳ درجه
خبر فوری
گزارش اختصاصی
زنگ خطر در ورزش خمیر؛

چرا مسئولان یکی پس از دیگری کناره ‌گیری می‌کنند؟

نویسنده: مرضیه ساحلی زادگان خبرنگار ۱۶ آبان ۱۴۰۵ ۸ دقیقه مطالعه ۲۵ بازدید
از استعفای رئیس هیئت فوتبال تا کناره‌ گیری مسئول ورزش رویدر و سرپرست خانه جوان؛ مسئله کجاست؟ پای کمبود حمایت در میان است یا ضعف در تعامل و مدیریت؟

به گزارش اختصاصی خبرنگار دریای اندیشه از شهرستان خمیر؛ اداره ورزش و امور جوانان شهرستان خمیر در ماه‌ های اخیر با اتفاقاتی رو به رو شده که دیگر نمی ‌توان به‌ سادگی از کنار آن‌ ها عبور کرد. کناره‌ گیری و استعفای چند نفر از مسئولان و فعالان بومی حوزه ورزش و جوانان در فاصله زمانی نسبتاً کوتاه، موجی از پرسش‌ ها و نگرانی‌ ها را در میان ورزشکاران، جوانان، فعالان اجتماعی و دلسوزان شهرستان ایجاد کرده است.

استعفای رئیس هیئت فوتبال شهرستان خمیر، پایان مسئولیت مسئول نمایندگی ورزش و جوانان بخش رویدر پس از سال‌ها فعالیت و همچنین کناره‌گیری ماهر پارسی‌ نژاد، سرپرست خانه جوان شهرستان خمیر، پس از پنج ماه فعالیت، سه اتفاق مهمی هستند که در کنار یکدیگر ضرورت بررسی جدی وضعیت مدیریتی ورزش و جوانان شهرستان را نشان می‌ دهند.

البته باید تأکید کرد که هر یک از این افراد ممکن است دلایل و ملاحظات شخصی، شغلی یا مدیریتی خود را برای کناره‌گیری داشته باشند و بدون شنیدن توضیحات مستقیم آنان نمی‌ توان درباره علت دقیق استعفاها قضاوت قطعی کرد؛ اما تکرار این اتفاقات، آن هم در مجموعه ‌ای که برای پیشرفت به حضور نیروهای داوطلب، متخصص و دغدغه‌مند نیاز دارد، پرسش‌ هایی جدی را متوجه متولیان امر می‌ کند.

سه کناره‌گیری؛ یک نگرانی مشترک

نخستین موضوع قابل توجه، کناره‌ گیری مسئول نمایندگی ورزش و جوانان بخش رویدر پس از حدود هشت سال فعالیت است؛ فردی که در این مدت بخشی از مسئولیت ‌های ورزشی منطقه را بر عهده داشته است.

در ادامه، استعفای رئیس هیئت فوتبال شهرستان خمیر نیز به یکی دیگر از موضوعات مورد توجه جامعه ورزش تبدیل شد. این اتفاق در شرایطی رخ داد که هیئت فوتبال برای استمرار فعالیت‌های خود به برنامه‌ ریزی، ساماندهی باشگاه‌ ها، برگزاری مسابقات و تعیین تکلیف مدیریت نیاز دارد.

موضوع سوم، کناره‌گیری ماهر پارسی‌ نژاد از سرپرستی خانه جوان شهرستان خمیر پس از پنج ماه فعالیت است. وی در پیام خداحافظی خود ضمن اشاره به اقدامات انجام‌شده در حوزه‌های فرهنگی، اجتماعی، آموزشی، ورزشی و توانمندسازی جوانان، از همراهی اعضا، دبیران، کارگروه‌ها، تشکل‌ها و فعالان اجتماعی قدردانی کرد.

انتشار گزارش عملکرد پنج ‌ماهه خانه جوان نیز نشان می‌دهد که در این مدت تلاش‌ هایی برای ایجاد بستر مشارکت اجتماعی و استفاده از ظرفیت جوانان شهرستان صورت گرفته است.

اما پرسش اساسی اینجاست: چه شرایطی باعث می‌شود افرادی که با انگیزه و دغدغه خدمت به زادگاه خود مسئولیت می‌ پذیرند، پس از مدتی تصمیم به کناره‌ گیری بگیرند؟

مسئله فقط استعفا نیست؛ فرسایش سرمایه اجتماعی خمیر است

یکی از مهم‌ترین نکاتی که در واکنش‌های مردمی و دیدگاه ‌های فعالان اجتماعی مطرح شده، موضوع بی‌ توجهی به نیروهای بومی و کم‌ رنگ بودن حمایت از ظرفیت‌ های انسانی شهرستان است.

برخی از فعالان معتقدند واژه «بی‌توجهی» به‌تنهایی نمی‌تواند عمق مسئله را بیان کند و آنچه بیش از هر چیز نگران‌ کننده است، احتمال شکل‌گیری نوعی استفاده ابزاری از ظرفیت نیروهای بومی است؛ به این معنا که از انگیزه، ارتباطات، اعتبار اجتماعی و توان اجرایی افراد برای پیشبرد امور استفاده شود، اما در مقابل، حمایت، تعامل و پشتیبانی لازم برای استمرار فعالیت آنان فراهم نباشد.

البته این دیدگاه نیازمند بررسی و دریافت توضیحات مسئولان مربوطه است، اما نمی‌توان اهمیت آن را نادیده گرفت.

یکی از فعالین اجتماعی شهرستان خمیر گفت: واقعیت این است که یک مسئول بومی و داوطلب، هنگام پذیرش مسئولیت اجتماعی، تنها با توان فردی خود وارد میدان نمی ‌شود؛ بلکه شبکه‌ای از اعتماد، ارتباطات، دوستان، جوانان، ورزشکاران و همراهانی را نیز با خود به مجموعه می‌آورد.

افرادی که گاهی بدون هیچ چشم داشت مالی، از وقت، انرژی، تخصص و حتی هزینه شخصی خود برای پیشرفت شهرستان استفاده می‌کنند.

وی ادامه داد: هنگامی که یک نیروی فعال و مورد اعتماد از ادامه مسئولیت دلسرد می‌شود، موضوع صرفاً از دست رفتن یک مدیر یا سرپرست نیست؛ بلکه ممکن است بخشی از شبکه اعتماد و مشارکت اجتماعی شهرستان نیز آسیب ببیند.

این همان نقطه‌ای است که باید مسئولان به آن توجه ویژه داشته باشند؛ چرا که بازسازی اعتماد عمومی و بازگرداندن انگیزه نیروهای دلسرد شده، بسیار دشوارتر از جذب و همراه کردن آنان در ابتدای مسیر است.

به گفته خبرنگار ما از شهرستان خمیر؛ در این میان، نگاه‌ها بیش از گذشته به اداره ورزش و جوانان شهرستان خمیر و نحوه تعامل این مجموعه با هیئت‌ های ورزشی، مسئولان بخش‌ ها، خانه جوان و فعالان بومی دوخته شده است.

اداره ورزش و جوانان صرفاً متولی صدور احکام، برگزاری مسابقات و نظارت بر فعالیت هیئت‌ ها نیست؛ بلکه انتظار می‌رود نقش حمایتی، هماهنگ‌ کننده و تسهیل‌ گر نیز داشته باشد.

پرسش اینجاست که آیا پیش از رسیدن اختلافات یا نارضایتی‌ های احتمالی به مرحله استعفا، جلسات مؤثری برای شنیدن دغدغه‌ های این افراد برگزار شده است؟

آیا مشکلات اجرایی، کمبود امکانات، محدودیت‌ های مالی، ناهماهنگی‌ های اداری و چالش ‌های ارتباطی احتمالی مورد بررسی قرار گرفته‌اند؟

آیا مسئولان بالادستی از وضعیت نیروهای داوطلب و فعالان بومی اطلاع کافی دارند؟

و مهم‌ تر از همه، آیا سازوکار مشخصی برای حمایت از افرادی که بدون چشم داشت مادی مسئولیت‌ های اجتماعی و ورزشی را می‌پذیرند، وجود دارد؟

این پرسش‌ ها به معنای متهم کردن یک شخص یا مجموعه نیست؛ بلکه مطالبه‌ ای عمومی برای روشن شدن واقعیت‌ ها و جلوگیری از تکرار اتفاقات مشابه است.

طولانی شدن بلاتکلیفی مدیریتی، در صورت نبود برنامه مشخص برای انتقال مسئولیت، می‌تواند فعالیت‌ های جاری را تحت تأثیر قرار دهد.

نیروهای بومی؛ سرمایه‌هایی که نباید به‌ سادگی از دست بروند

نکته مهم دیگر، داوطلبانه بودن بخش قابل توجهی از فعالیت‌ های اجتماعی و ورزشی در شهرستان است.

افرادی همچون مسئولان پیشین ورزش رویدر، هیئت فوتبال و خانه جوان، در کنار بسیاری دیگر از فعالان زن و مرد شهرستان، بخشی از ظرفیت انسانی و اجتماعی خمیر محسوب می‌شوند.

این افراد الزاماً برای دریافت جایگاه یا منفعت مالی وارد میدان نشده ‌اند؛ بلکه در بسیاری از موارد، انگیزه اصلی آنان دغدغه توسعه زادگاه، ایجاد فرصت برای جوانان و کمک به ارتقای وضعیت ورزش و فعالیت‌ های اجتماعی بوده است.

طبیعی است که چنین نیروهایی بیش از هر چیز به اعتماد، احترام، تعامل، حمایت و فراهم بودن حداقل امکانات اجرایی نیاز دارند.

اگر قرار باشد نیروهای بومی تنها در زمان نیاز مورد توجه قرار گیرند و در ادامه مسیر از پشتیبانی لازم برخوردار نباشند، نتیجه آن چیزی جز کاهش انگیزه، محدود شدن مشارکت و تضعیف سرمایه اجتماعی نخواهد بود.

 

با توجه به اتفاقات اخیر، انتظار می‌رود مسئولان مرتبط به پرسش‌های زیر پاسخ دهند:

۱. دلایل اصلی کناره‌ گیری مسئول ورزش و جوانان بخش رویدر، رئیس هیئت فوتبال و سرپرست خانه جوان چه بوده است؟

۲. آیا این کناره ‌گیری‌ ها صرفاً دلایل شخصی داشته‌ اند یا مشکلات اجرایی، مدیریتی، کمبود حمایت و ناهماهنگی‌ های احتمالی نیز در آن‌ ها مؤثر بوده است؟

۳. اداره ورزش و جوانان شهرستان برای شنیدن دغدغه ‌های این افراد و بررسی دلایل نارضایتی احتمالی چه اقداماتی انجام داده است؟

۴. آیا جلسات مستمر و مؤثری میان اداره ورزش، مسئولان هیئت‌ ها، خانه جوان و فعالان بومی برگزار می‌شود؟

۵. وضعیت فعلی هیئت فوتبال شهرستان در چه مرحله‌ای قرار دارد و چه زمانی مدیریت جدید آن مشخص خواهد شد؟

۶. برای جلوگیری از تکرار کناره‌ گیری‌ های مشابه و ایجاد ثبات در مدیریت ورزشی شهرستان چه برنامه‌ ای وجود دارد؟

۷. چه حمایت‌ های عملی و مشخصی برای حفظ انگیزه نیروهای داوطلب، جوانان و فعالان اجتماعی در نظر گرفته شده است؟

مطالبه نهایی؛ بررسی ریشه مشکلات، نه صرفاً جایگزینی افراد

آنچه امروز ورزش و جوانان شهرستان خمیر به آن نیاز دارد، صرفاً معرفی افراد جدید برای مسئولیت‌ های خالی‌ شده نیست.

اگر ریشه مشکلات احتمالی شناسایی و برطرف نشود، تغییر افراد به‌ تنهایی نمی‌ تواند راهگشا باشد و چه‌ بسا در آینده شاهد تکرار همین اتفاقات باشیم.

در این نشست باید دلایل کناره‌ گیری‌ ها بدون ملاحظه ‌کاری شنیده شود، مشکلات احتمالی به‌ صورت شفاف مطرح گردد و برای رفع آن‌ ها برنامه ‌ای عملیاتی، زمان ‌بندی‌ شده و قابل ارزیابی تدوین شود.

سخن پایانی؛

خمیر بیش از مدیر، به حمایت از سرمایه‌های انسانی خود نیاز دارد

امروز مسئله ورزش خمیر فقط استعفای چند نفر نیست؛ مسئله، آینده مجموعه ‌ای از ظرفیت‌ های انسانی، اجتماعی و ورزشی است که طی سال‌ها با تلاش افراد دلسوز شکل گرفته ‌اند.

جوانان این شهرستان نباید احساس کنند که برای خدمت به زادگاه خود تنها هستند یا انگیزه و توانایی‌ هایشان مورد توجه قرار نمی‌ گیرد.

دریای اندیشه ضمن قدردانی از تلاش‌های تمامی مسئولان و فعالان پیشین حوزه ورزش و جوانان شهرستان خمیر، آمادگی دارد دیدگاه‌ها و توضیحات اداره ورزش و جوانان و سایر مسئولان مرتبط را نیز منعکس کند.

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *