گزارش اختصاصی
اسنپ در هرمزگان نه راننده راضیه نه مسافر، پس مشکل کجاست
نویسنده: مریم عزیزی 
این روزها گلایه از هزینه های اسنپ در استان هرمزگان بیشتر از قبل به گوش میرسه. هم راننده ها از وضعیت درآمدشون ناراضی هستن و هم مسافرها از کرایه های بالا گلایه دارن. موضوعی که شاید در نگاه اول فقط یه اختلاف ساده بر سر قیمت سفر به نظر بیاد اما وقتی پای دخل و خرج مردم وسط میاد، میبینیم ماجرا خیلی جدی تر از این حرفاست.از یه طرف راننده ای قرار داره که از صبح تا شب توی خیابون کار میکنه تا بتونه خرج زندگی خودش و خانواده اش رو دربیاره از طرف دیگه مسافری که شاید یه کارگر یا کارمند با حقوق محدود باشه و برای رسیدن به محل کارش چاره ای جز استفاده از اسنپ نداشته باشه. حالا سؤال اینجاست که چرا باید هر دو طرف از شرایط موجود ناراضی باشن؟
وقتی نصف حقوق کارگر خرج رفت و آمد میشهیه کارگر یا کارمند رو در نظر بگیرید که ماهانه حدود ۱۰ میلیون تومان حقوق میگیره و برای رفتن به محل کار و برگشت به خونه مجبور به استفاده از اسنپه. اگر این فرد ماهانه بین ۵ تا ۶ میلیون تومان فقط هزینه رفت و آمد بده یعنی بیشتر از نصف حقوقش صرف رسیدن به محل کار میشه. واقعاً با ۴ یا ۵ میلیون تومان باقی مونده چطور باید اجاره خونه بده، خرید روزانه انجام بده، هزینه خورد و خوراک و درمان رو پرداخت کنه و از پس بقیه مخارج زندگی بربیاد؟این دیگه فقط بحث گرون بودن کرایه نیست. بحث اینه که یه نفر برای کار کردن و تأمین زندگی مجبور شده بخش بزرگی از درآمدش رو صرف رفت و آمد کنه. یعنی هرچقدر بیشتر کار میکنه، بخش قابل توجهی از حقوقش دوباره خرج رسیدن به همون محل کار میشه.برای خیلی از مردم هرمزگان استفاده از تاکسی اینترنتی انتخاب از روی راحت طلبی نیست بلکه یه ضرورته. همه ماشین شخصی ندارن و همه هم به مسیرهای حمل و نقل عمومی دسترسی مناسب ندارن. در چنین شرایطی بالا رفتن هزینه سفر فشار بیشتری به خانواده ها وارد میکنه.
راننده ها هم از وضعیت درآمدی ناراضی هستناما طرف دیگه ماجرا راننده های اسنپ هستن. راننده هایی که میگن با این شرایط دیگه کار کردن براشون صرف اقتصادی نداره.راننده فقط کرایه ای رو که مسافر پرداخت میکنه نمیبینه باید هزینه بنزین، روغن، لاستیک، تعمیرات، تعویض قطعات و استهلاک خودرو رو هم حساب کنه. تازه گرمای شدید هرمزگان باعث میشه استفاده از کولر خودرو تقریباً در بخش زیادی از سال ضروری باشه و این موضوع هم روی مصرف سوخت و هم روی استهلاک ماشین تأثیر میذاره.راننده ای که روزانه چندین ساعت توی خیابون فعالیت میکنه، انتظار داره در پایان ماه درآمدی متناسب با زمان و هزینه ای که گذاشته داشته باشه. اما وقتی هزینه های ماشین و کمیسیون از درآمدش کم میشه ممکنه مبلغ باقی مونده اصلاً با این حجم از کار تناسب نداشته باشه.بعضی راننده ها معتقدن درآمدی که روی صفحه نمایش داده میشه با پولی که در نهایت براشون باقی میمونه تفاوت زیادی داره. چون هزینه های واقعی کار همیشه در محاسبه اولیه کرایه دیده نمیشه.
وقتی نصف حقوق کارگر خرج رفت و آمد میشهیه کارگر یا کارمند رو در نظر بگیرید که ماهانه حدود ۱۰ میلیون تومان حقوق میگیره و برای رفتن به محل کار و برگشت به خونه مجبور به استفاده از اسنپه. اگر این فرد ماهانه بین ۵ تا ۶ میلیون تومان فقط هزینه رفت و آمد بده یعنی بیشتر از نصف حقوقش صرف رسیدن به محل کار میشه. واقعاً با ۴ یا ۵ میلیون تومان باقی مونده چطور باید اجاره خونه بده، خرید روزانه انجام بده، هزینه خورد و خوراک و درمان رو پرداخت کنه و از پس بقیه مخارج زندگی بربیاد؟این دیگه فقط بحث گرون بودن کرایه نیست. بحث اینه که یه نفر برای کار کردن و تأمین زندگی مجبور شده بخش بزرگی از درآمدش رو صرف رفت و آمد کنه. یعنی هرچقدر بیشتر کار میکنه، بخش قابل توجهی از حقوقش دوباره خرج رسیدن به همون محل کار میشه.برای خیلی از مردم هرمزگان استفاده از تاکسی اینترنتی انتخاب از روی راحت طلبی نیست بلکه یه ضرورته. همه ماشین شخصی ندارن و همه هم به مسیرهای حمل و نقل عمومی دسترسی مناسب ندارن. در چنین شرایطی بالا رفتن هزینه سفر فشار بیشتری به خانواده ها وارد میکنه.
راننده ها هم از وضعیت درآمدی ناراضی هستناما طرف دیگه ماجرا راننده های اسنپ هستن. راننده هایی که میگن با این شرایط دیگه کار کردن براشون صرف اقتصادی نداره.راننده فقط کرایه ای رو که مسافر پرداخت میکنه نمیبینه باید هزینه بنزین، روغن، لاستیک، تعمیرات، تعویض قطعات و استهلاک خودرو رو هم حساب کنه. تازه گرمای شدید هرمزگان باعث میشه استفاده از کولر خودرو تقریباً در بخش زیادی از سال ضروری باشه و این موضوع هم روی مصرف سوخت و هم روی استهلاک ماشین تأثیر میذاره.راننده ای که روزانه چندین ساعت توی خیابون فعالیت میکنه، انتظار داره در پایان ماه درآمدی متناسب با زمان و هزینه ای که گذاشته داشته باشه. اما وقتی هزینه های ماشین و کمیسیون از درآمدش کم میشه ممکنه مبلغ باقی مونده اصلاً با این حجم از کار تناسب نداشته باشه.بعضی راننده ها معتقدن درآمدی که روی صفحه نمایش داده میشه با پولی که در نهایت براشون باقی میمونه تفاوت زیادی داره. چون هزینه های واقعی کار همیشه در محاسبه اولیه کرایه دیده نمیشه.
ماجرای کمیسیون اسنپ در استان های مختلفیکی از موضوعات مهمی که باید درباره اون شفاف سازی بشه، تفاوت کمیسیون اسنپ در استان های مختلفه.طبق گزارش های منتشرشده در سال های گذشته، کمیسیون اسنپ در برخی استان ها مثل تهران، فارس، خوزستان و اصفهان ۱۵ درصد و در سایر مناطق ۲۰ درصد اعلام شده بود. اگر این تفاوت همچنان در هرمزگان وجود داشته باشه این سؤال جدی مطرح میشه که چرا راننده هرمزگانی باید نسبت به راننده بعضی استان های دیگه کمیسیون بیشتری پرداخت کنه؟برای مثال از یک میلیون تومان کرایه ناخالص، با کمیسیون ۲۰ درصدی مبلغ ۲۰۰ هزار تومان کسر میشه اما با کمیسیون ۱۵ درصدی این مبلغ ۱۵۰ هزار تومانه. یعنی راننده ای که کمیسیون بیشتری پرداخت میکنه، به ازای هر یک میلیون تومان درآمد ناخالص ۵۰ هزار تومان کمتر دریافت میکنه. شاید این اختلاف در نگاه اول زیاد به نظر نرسه اما وقتی در تعداد سفرها و درآمد ماهانه ضرب بشه، مبلغ قابل توجهی میشه.البته باید نرخ فعلی کمیسیون در هرمزگان به صورت رسمی بررسی بشه تا مشخص بشه این تفاوت همچنان وجود داره یا نه.
چرا شرایط هرمزگان باید متفاوت باشه؟هرمزگان شرایط خاص خودش رو داره. گرمای هوا، استفاده مداوم از کولر، هزینه نگهداری خودرو و شرایط بعضی مسیرهای شهری باعث میشه رانندگان با مخارج متفاوتی روبه رو باشن.در بعضی مسیرها هم راننده بعد از پیاده کردن مسافر باید مسافت زیادی رو بدون مسافر برگرده. این یعنی بنزین و زمان بیشتری مصرف میکنه بدون اینکه درآمدی از اون مسیر داشته باشه. حالا با وجود همه این شرایط، اگر کمیسیون بیشتری هم از راننده دریافت بشه، طبیعیه که نارضایتی افزایش پیدا کنه. از طرف دیگه قیمت سفر هم باید به شکلی باشه که نه به راننده ضرر وارد کنه و نه مسافر رو از استفاده از خدمات حمل و نقل اینترنتی ناتوان کنه.
نه راننده راضیه نه مسافر؛ پس سود این شرایط به کی میرسه؟شاید مهم ترین سؤ
چرا شرایط هرمزگان باید متفاوت باشه؟هرمزگان شرایط خاص خودش رو داره. گرمای هوا، استفاده مداوم از کولر، هزینه نگهداری خودرو و شرایط بعضی مسیرهای شهری باعث میشه رانندگان با مخارج متفاوتی روبه رو باشن.در بعضی مسیرها هم راننده بعد از پیاده کردن مسافر باید مسافت زیادی رو بدون مسافر برگرده. این یعنی بنزین و زمان بیشتری مصرف میکنه بدون اینکه درآمدی از اون مسیر داشته باشه. حالا با وجود همه این شرایط، اگر کمیسیون بیشتری هم از راننده دریافت بشه، طبیعیه که نارضایتی افزایش پیدا کنه. از طرف دیگه قیمت سفر هم باید به شکلی باشه که نه به راننده ضرر وارد کنه و نه مسافر رو از استفاده از خدمات حمل و نقل اینترنتی ناتوان کنه.
نه راننده راضیه نه مسافر؛ پس سود این شرایط به کی میرسه؟شاید مهم ترین سؤ
ال همین باشه. وقتی راننده میگه درآمدش نمیصرفه و مسافر هم از کرایه های بالا ناراضیه باید بررسی کرد که مشکل دقیقاً در کجای سیستم قیمت گذاری و تقسیم درآمد قرار داره.آیا کمیسیون ها متناسب با شرایط اقتصادی استان ها تعیین میشن؟ آیا هزینه های واقعی رانندگان در محاسبه کرایه مورد توجه قرار میگیره؟ آیا نظارتی بر افزایش ناگهانی قیمت سفرها وجود داره؟اینها سؤال هایی هستن که شرکت اسنپ باید درباره شون پاسخگو باشه. در نهایت قرار بود تاکسی های اینترنتی کار مردم رو راحت تر کنن و برای راننده ها هم فرصت درآمدزایی ایجاد کنن. نه اینکه یه کارگر مجبور بشه نصف حقوقش رو فقط برای رفتن به سر کار هزینه کنه و یه راننده هم بعد از ساعت ها فعالیت نتونه درآمد مناسبی برای خانواده اش داشته باشه. مردم هرمزگان نه دنبال امتیاز ویژه هستن نه انتظار خدمات رایگان دارن. فقط میخوان هزینه ها منصفانه باشه و حقوق راننده و مسافر به یک اندازه دیده بشه. حالا باید از مسئولان اسنپ پرسید چرا باید شرایط راننده و مسافر در هرمزگان تا این اندازه محل گلایه باشه؟ آیا وقت اون نرسیده که این شرکت درباره کمیسیون ها، کرایه ها و نحوه محاسبه قیمت سفرها شفاف سازی کنه؟وقتی نه راننده از درآمدش راضیه و نه مسافر از کرایه ای که پرداخت میکنه، قطعاً یه جای کار ایراد داره و این ایراد باید بررسی و اصلاح بشه.
