اخبار
خانوادههای هرمزگانی در جنگ با قیمتها؛حساب و کتابهای سخت
این روزها خرید کردن برای خیلی از خانوادههای هرمزگانی دیگر مثل گذشته نیست.
این روزها خرید کردن برای خیلی از خانوادههای هرمزگانی دیگر مثل گذشته نیست. قبلاً مردم وقتی به بازار میرفتند شاید کمی از قیمتها گلایه میکردند اما در نهایت میتوانستند مایحتاج خانه را تهیه کنند حالا اما شرایط فرق کرده است کافی است سری به مغازهها و بازارهای شهر بزنید تا متوجه شوید قیمتها چطور بالا رفته و چقدر از قدرت خرید مردم کم شده است خیلیها قبل از خرید باید چند بار قیمت بگیرند و حساب و کتاب کنند تا ببینند با پولی که در جیب دارند چه چیزی میتوانند بخرند و چه چیزی را باید از لیست خریدشان خط بزنند.ماجرا فقط گرانی چند قلم کالا نیست مسئله اینجاست که خورد و خوراک که از ابتداییترین نیازهای هر خانواده است هم به یکی از سنگینترین هزینههای زندگی تبدیل شده است برنج و روغن و گوشت و مرغ و لبنیات و حتی میوه و سبزیجات دیگر مثل گذشته به راحتی در سبد خرید خانوادهها قرار نمیگیرند درآمد مردم با قیمتها هماهنگ نیست و هر بار که خانوادهای برای خرید به بازار میرود با هزینههای تازهای روبهرو میشوددر همین رابطه خبرنگار دریای اندیشه در مصاحبهای با تعدادی از شهروندان هرمزگانی درباره وضعیت قیمت مواد غذایی و تأثیر گرانیها بر زندگی مردم گفتوگو کرده است. صحبتهایی که در این مصاحبه مطرح شد نشان میدهد شرایط برای بعضی خانوادهها به جایی رسیده که حتی خرید مواد غذایی معمولی هم به یک دغدغه جدی تبدیل شده است.یکی از شهروندان در این گفتوگو با اشاره به کاهش قدرت خرید خانوادهها حرفی زد که شاید خلاصه وضعیت بسیاری از مردم باشد. او گفت: به خاطر گرانی گوشت قرمز مجبور شدیم از سفره خانواده حذف کنیم و به جایش مرغ بخریم. با خودمان میگفتیم حداقل مرغ هنوز قابل خرید است و میتوانیم از این طریق غذای مناسبی برای خانواده تهیه کنیم اما حالا قیمت مرغ هم آنقدر بالا رفته که دیگر توان خرید همان را هم نداریم و مجبور شدیم مرغ را هم از سفرهمان حذف کنیماین حرف واقعاً جای تأمل دارد یعنی خانوادهای که برای کنار آمدن با گرانی گوشت قرمز را حذف کرده و به مرغ روی آورده بود حالا همان مرغ را هم نمیتواند بخرد سؤال اینجاست که بعد از گوشت و مرغ نوبت حذف کدام ماده غذایی از سفره مردم است؟ آیا قرار است خانوادهها هر روز یک قلم دیگر را کنار بگذارند تا فقط بتوانند هزینههای ضروری زندگی را پرداخت کنند؟در صحبت با دیگر شهروندان هم گلایههای مشابهی مطرح شد بعضیها از گرانی لبنیات میگفتند و بعضی دیگر از اینکه خرید میوه و گوشت و مرغ دیگر مثل گذشته برایشان امکانپذیر نیست خانوادههایی هستند که هنگام خرید مجبورند از بین چند قلم کالای مورد نیاز فقط یکی دو مورد را انتخاب کنند این یعنی مردم دیگر فقط دنبال خرید ارزانتر نیستند بلکه گاهی به دنبال این هستند که اصلاً بتوانند چیزی بخرند.نکته ناراحتکننده اینجاست که این مشکلات فقط مربوط به خانوادههای بدون درآمد نیست بسیاری از کارمندان و کارگران و بازنشستگان هم با وجود داشتن درآمد ماهانه از وضعیت بازار گلایه دارند. حقوقی که دریافت میکنند باید خرج اجاره خانه و قبضها و رفت و آمد و هزینههای مدرسه و درمان و هزار خرج دیگر شود وقتی نوبت به خرید مواد غذایی میرسد دیگر پول چندانی باقی نمیماند. بعضی خانوادهها هنوز به نیمه ماه نرسیده با کمبود بودجه روبهرو میشوند و باید برای ادامه ماه دوباره حساب و کتاب کنند.در هرمزگان این موضوع از جهات دیگری هم قابل توجه است. استانی که در کنار دریا قرار دارد و از ظرفیتهای بزرگ صیادی و تجاری و اقتصادی برخوردار است اما مردم آن همچنان با هزینههای سنگین تأمین مواد غذایی روبهرو هستند. هرمزگان بنادر مهمی دارد و بخش بزرگی از فعالیتهای اقتصادی و دریایی کشور در این منطقه جریان دارد. با این حال سؤال بسیاری از مردم این است که چرا این ظرفیتها آنطور که باید در زندگی روزمره شهروندان دیده نمیشود؟
حتی ماهی که یکی از محصولات مهم و شناختهشده هرمزگان است هم برای همه خانوادهها به کالایی ارزان و در دسترس تبدیل نشده است مردم انتظار دارند در استانی که صید و صیادی بخش مهمی از زندگی و اقتصاد آن را تشکیل میدهد دسترسی به محصولات دریایی با شرایط مناسبتری فراهم باشد. اما واقعیت بازار برای بسیاری از خانوادهها چیز دیگری است و قیمتها گاهی به اندازهای بالاست که خرید ماهی هم به یک انتخاب همیشگی تبدیل نمیشود.از طرف دیگر هزینه حمل و نقل و توزیع کالا در برخی مناطق و جزایر هرمزگان هم میتواند فشار بیشتری به مردم وارد کند شهروندان مناطق دورتر و جزایر علاوه بر گرانی عمومی با هزینههای بیشتری برای تهیه بعضی از کالاها روبهرو هستند. به همین دلیل نمیتوان برای همه نقاط استان یک نسخه یکسان پیچید. شرایط زندگی در جزایر و مناطق محروم نیازمند توجه ویژه مسئولان است.اما در کنار همه این مسائل یک سؤال مهم وجود دارد و آن هم وضعیت نظارت بر بازار است. مردم میپرسند چرا قیمت بعضی کالاها در مغازههای مختلف تفاوت زیادی دارد؟ چرا گاهی یک محصول با چند قیمت متفاوت عرضه میشود؟ چرا مردم باید برای پیدا کردن قیمت مناسب از این مغازه به آن مغازه بروند؟ اگر نظارت بر بازار وجود دارد پس چرا هنوز بسیاری از شهروندان از قیمتهای غیرمنطقی و گرانفروشی گلایه دارند؟البته روشن است که گرانی مواد غذایی فقط به یک عامل مربوط نمیشود و هزینه تولید و حمل و نقل و شرایط اقتصادی هم در آن تأثیر دارد. اما این موضوع نباید باعث شود نظارت بر بازار کمرنگ شود. وظیفه دستگاههای مسئول این است که اجازه ندهند فشار مشکلات اقتصادی با گرانفروشی و تخلف بیشتر بر دوش مردم بیفتد.از استانداری هرمزگان و تعزیرات حکومتی انتظار میرود نظارت بر قیمت کالاهای اساسی را جدیتر دنبال کنند. مردم باید بدانند قیمتها چگونه تعیین میشود و با واحدهایی که خارج از ضوابط اقدام به گرانفروشی میکنند چه برخوردی صورت میگیرد. بازدیدهای مقطعی و گزارشهای اداری زمانی ارزش دارند که نتیجه آنها در زندگی مردم دیده شود.یکی از راهکارهایی که میتواند به کاهش فشار اقتصادی کمک کند عرضه مستقیم کالاهای اساسی با قیمت مناسب است. برگزاری منظم نمایشگاههای عرضه مستقیم و تقویت بازارهای محلی و کوتاه کردن دست واسطههای غیرضروری میتواند تا حدودی هزینه خرید را برای خانوادهها پایین بیاورد. همچنین حمایت از صیادان و کشاورزان و تولیدکنندگان بومی باید جدیتر دنبال شود تا هم تولیدکننده بتواند محصول خود را با شرایط مناسب عرضه کند و هم مردم مجبور نباشند برای خرید همان محصولات هزینههای سنگین پرداخت کنند.موضوع دیگر این است که حمایتهای معیشتی باید با شرایط واقعی زندگی مردم هماهنگ باشد. نمیتوان انتظار داشت خانوادهای با درآمد محدود و هزینههای روزافزون بتواند بدون حمایت و برنامهریزی از پس تمام مخارج زندگی بربیاید. وقتی قیمت مواد غذایی با سرعت بالا میرود باید برای حفظ قدرت خرید مردم هم فکری جدی شود.