تفاوت نسل ها در سبک بازی های کودکانه

یاد روزگاران قدیم بخیر، زمانی که کودکی بیش نبودیم، خودمان را با بازیهای کودکانه هفت سنگ ، چام چام ، گرگم به هوا ، خاله بازی ، قایم موشک ، لی لی بازی و دیگر بازیهای که جنبه های از آموزش ، مهارت ، و تربیت را برایمان به روشنی نمایان می کرد ، سرگرم میکردیم. تنها دل خوشیمان خوردن بستنی توپی ، لواشک و پفک نمکی بود. 

یاد دارم که تو حیاط قدیمی خانه ی ما حوضچه ی کوچکی بود که هر جمعه ، بچه های فامیل ، همگی دور هم جمع می شدیم و بازی می کردیم .
کارتون های متنوع قدیمی شامل : کارتون دوقلوها ، فوتبالیست ها ، زنان کوچک ، هایدی و… با تلویزیون سیاه و سفید قدیمی نظاره گر می شدیم و اینقدر این بازیها و سرگرمی ها برایمان لذت بخش بود، که بعضی مواقع ، کابوس همان بازی و کارتون ها را درخواب می دیدیم.
آن روزگاران ازکوچه ما ، مردی به همراه گاری چرخ و فلک عبور می کرد و بچه های قد و نیم قد برای اینکه سوار بر چرخ و فلک شوند ، دور و برش را احاطه کرده بودند. و او به ما می گفت بچه ها صبر داشته باشید که نوبت بازی به همه شما می رسد. لذتی و سادگی که در بازی های آن زمان وجود داشت قابل مقایسه با عصر جدید نیست. 
دنیای ما و حتی بازیهای کودکانه و سطح توقعاتمان هم بسیارمتفاوت است و روز به روز که بزرگتر شدیم بازیها هم به شیوه های مختلف رنگ و بوی دیگری به خود گرفت. 
بنابراین دراین عصر حاضر با ورود تکنولوژی ها جدید و متنوع ، دیگر بازیهای کودکانه رنگ و بوی سادگی و یکرنگی خود را ازدست داده است و بازیهای که در زمان های قدیم نمادی از آموزش و رشد تفکر عقلی بود و تربیت ما را به سمت وسوی مثبت ارتقا می داد.
علی ای حال در این روزگاران جدید این گونه بازیها و کارتونهای که برگرفته از افکارغربی است بر روح و روان و سبک زندگی و تربیتی فرزندان ما تاثیرات منفی گذاشته است وموجبات پرخاشگری کودکان را در سنین کمتر از 10 سال فراهم کرده ، اکنون بازیهای جدید نمادی از افکار منفی را درذهن کودکان ما پرورش و رشد میدهد. 
ما والدین نسل قدیم وفرزندانمان ،کودکان نسل جدید هستند ،همین طور که در نسل هایمان متفاوت هستیم. درک متقابلی بین نسل جدید و قدیم وجود ندارد.
فرزندانمان به دنیای تکنولوژی وعصر ارتباطات تعلق دارند. و بازیهای آن ها با دنیای ساده والدینشان زمین تا آسمان فرق دارد.

روانشناس کودک در گفتگو با دریای اندیشه اظهار داشت : بازیها و اسباب بازیهای نسل قدیم حس خلاقیت را در کودکان زنده میکردند. برخلاف بازی‌های امروزی که هیجان کاذب را در کودکان و نوجوانان به وجود می‌آورند. بازی‌های گذشته پراز آزمون و خطا بود، پیشرفت‌ها و ناامیدی داشت که کودکان با انجام آن ها رسم زندگی کردن می‌آموختند. 

ناهید عابدی گفت : بازی‌های بومی و محلی فعالیت‌های فیزیکی و ذهنی کودکان را به درستی تقویت می‌کند. 

عابدی ابراز داشت : افرادی که در زمینه های مختلف طراحی و تولید بازی‌ها ی کودکانه فعالیت میکنند باید اهدافشان را در راستای تولیدات داخلی برند (بومی سازی) ارتقا دهند. متولین امر باید از ورود کارتون ها و بازیهای خارجی خود داری کنند. 

این مقام مسئول مطرح کرد: ایران کشوری با مهد تمدن هزار ساله است و دارای احیای جنبه‌های اسلامی و بومی ، ما باید فرهنگ بومی سازی را به لحاظ مختلف در جامعه ارتقاء دهیم و مواردی که منجربه عقب ماندگی کشورمان می شود را از خود دور سازیم. 
وی یاد آور شد : هر پدر و مادری باید وظایف خود را بشناسد و با فرزند خود به درستی رفتار کند. تهیه هر آنچه کودک نیاز دارد، از نوع بهترین آن و به خصوص تهیه سی دی کارتون و بازی‌های جدید و متنوع خیلی ضروری به نظر نمی‌آید در حالی که سلامت روح و روان کودک و آماده کردن وی برای ورود به جامعه بسیار ضروری است.
روانشناس کودک در ادامه عنوان کرد : پس بگذاریم فرزندانمان بچگی کنند و مرحله کودکی را با سلامتی کامل و سرشار از تجربیات خوب و ارزنده پشت سر بگذارند. ما به عنوان پدر و مادر باید زمینه‌های لازم را در این امر فراهم سازیم. 
عابدی ابراز داشت : دیگر قوانین خانه‌ها و مجتمع‌ها به کودکان این اجازه را نمی‌دهد که بتوانند بازی‌ها و سرگرمی‌های پرجنب و جوش داشته باشند، به طوری که اگر صدای کودکان کمی بلند شود پدر و مادر آن‌ها از سوی همسایگان به عدم تربیت صحیح فرزندان محکوم می‌شوند. متاسفانه در سال‌های اخیر بچه‌ها دیگر بچگی نمی‌کنند و بدون گذر از مرحله کودکی وارد دوران بزرگسالی می‌شوند. آن‌ها هنوز بزرگ نشده بزرگسالی را تجربه می‌کنند
وی بیان کرد : در حال حاضر اغلب بازیهای موجود در بازارهای داخلی کشور وارداتی می باشند ما اگر عزم خود را در این راستا جزم کنیم بلاشک ، اسباب بازیهای تولید ایران را در عرصه های بین المللی و نمایشگاههای داخلی می توانیم عرضه کنیم. باید این کار بصورت دائم و مستمر ادامه داشته باشد تا بتوانیم تاثیرات مثبت آن را بر افکار کودکانمان ببینیم.

فاطمه درویش پور 
خبرنگار دریای اندیشه