به گزارش روزنامه دریای اندیشه؛سرپرست ادارهکل امور مالیاتی هرمزگان از رشد قابل توجه درآمدهای حاصل از مالیات بر ارزش افزوده در این استان خبر داد؛ رشدی که حالا خودش را در اعداد و ارقام چند دههزار میلیاردی نشان میدهد.
محمودرضا سماواتی با اعلام این خبر گفت: در یک سال گذشته، بیش از ۲۶ هزار میلیارد ریال به حساب شهرداری بندرعباس واریز شده که نسبت به سال ۱۴۰۳، رشد ۲۲ درصدی را ثبت کرده است؛ عددی که نشان میدهد منابع مالی مدیریت شهری در مسیر تقویت قرار گرفتهاند.
اما این تنها بخشی از ماجراست. به گفته او، بیش از ۲۵ هزار میلیارد ریال نیز به سایر شهرداریهای استان اختصاص یافته؛ رقمی که میتواند نقش تعیینکنندهای در بهبود خدمات شهری و اجرای پروژههای عمرانی در شهرهای مختلف هرمزگان داشته باشد.
در همین حال، دهیاریهای استان نیز سهم قابل توجهی از این منابع را به خود اختصاص دادهاند.
سماواتی اعلام کرد: دهیاریها در این بازه زمانی بیش از ۳۷ هزار میلیارد ریال از محل مالیات بر ارزش افزوده دریافت کردهاند که این رقم نیز نسبت به سال گذشته، ۲۰ درصد رشد داشته است؛ رشدی که میتواند به تقویت زیرساختهای روستایی و کاهش شکاف توسعهای کمک کند.
سهم سایر بخشها نیز قابل توجه است. بر اساس این گزارش، در یک سال اخیر بیش از یک هزار میلیارد ریال به حساب فرمانداریهای استان و ۲۲۴ میلیارد ریال نیز به امور عشایر واریز شده که به ترتیب رشد ۲۰ و ۲۷ درصدی را تجربه کردهاند.
سرپرست ادارهکل امور مالیاتی هرمزگان با تأکید بر اهمیت این منابع مالی گفت: این اعتبارات، پشتوانهای مؤثر برای توسعه زیرساختها، ارتقای کیفیت زندگی و تحقق عمران متوازن در مناطق مختلف استان به شمار میروند.
او همچنین نقش مردم و مؤدیان را در این روند پررنگ دانست و افزود: افزایش این منابع، نتیجه همکاری مؤدیان و کارکرد مؤثر نظام مالیاتی در پیشبرد برنامههای عمرانی است؛ مسیری که اگر تداوم یابد، میتواند چهره توسعه در هرمزگان را دگرگون کند.
مالیات؛ از جیب مردم تا خیابانهای شهر
اعداد بزرگاند، اما معنای آنها ساده است؛ مالیاتی که پرداخت میشود، حالا دارد به آسفالت خیابانها، توسعه روستاها و بهبود خدمات عمومی تبدیل میشود.
این همان چرخهای است که اگر درست مدیریت شود، میتواند فاصله میان «درآمد» و «رفاه» را کمتر کند.
توسعه روی دوش مالیات؛ اعداد چه میگویند؟
وقتی از هزاران میلیارد ریال حرف میزنیم، ماجرا فقط عدد نیست؛ اینها همان پولهایی است که قرار است به خیابانهای هموارتر، روستاهای مجهزتر و خدمات شهری قابل لمس تبدیل شوند.
اما پشت این ارقام، یک سؤال جدی هم ایستاده است: این منابع تا چه اندازه به همان نقطهای میرسند که مردم هر روز با آن درگیرند؟
رشد بیش از ۲۰ درصدی درآمدهای مالیاتی در هرمزگان، نشانهای روشن از افزایش ظرفیت تأمین مالی درونزا در استان است؛ ظرفیتی که اگر بهدرستی هدایت شود، میتواند وابستگی به منابع ناپایدار را کاهش دهد و پروژههای عمرانی را از حالت نیمهتمام خارج کند.
با این حال، تجربه سالهای گذشته نشان داده که فاصله میان «تخصیص» و «اثرگذاری» گاهی طولانیتر از آن چیزی است که در گزارشها دیده میشود. حالا که منابع بیشتر شده، مطالبه هم باید جدیتر شود؛ اینکه این پولها دقیقاً کجا خرج میشوند، چه پروژههایی را جلو میبرند و چقدر در زندگی روزمره مردم اثر میگذارند.
مالیات، فقط یک عدد در گزارشهای رسمی نیست؛ اگر درست هزینه شود، میتواند همان نقطهای باشد که توسعه از کاغذ به واقعیت میرسد.
وقتی عددها جان میگیرند
صبح زود، کارگر شهرداری بیسروصدا جارو میکشد؛ چند خیابان آنطرفتر، لودرها مشغول زیرسازی یک کوچه قدیمیاند؛ در یک روستا، لولهکشی آب بالاخره به خانهای میرسد که سالها انتظارش را کشیده. هیچکدام از این صحنهها در گزارشهای رسمی دیده نمیشوند، اما همهشان از دل همان عددهای بزرگ بیرون میآیند.
مالیات، برای خیلیها فقط یک پرداخت اجباری است؛ عددی که از حساب کم میشود. اما همین عدد، وقتی درست خرج شود، تبدیل میشود به نوری در یک کوچه تاریک، آسفالت زیر پای یک شهروند، یا سقفی امن برای یک خانواده.داستان این گزارش، فقط از میلیاردها ریال نیست؛ از لحظهای است که پول، به «زندگی» تبدیل میشود.
وقتی پول هست، مطالبه هم باید باشد
افزایش چشمگیر منابع مالیاتی در هرمزگان، در ظاهر یک خبر امیدوارکننده است؛ عددها بزرگتر شدهاند، سهم شهرداریها و دهیاریها بیشتر شده و مسیر تأمین مالی پروژهها هموارتر از گذشته به نظر میرسد
اما در لایهای عمیقتر، این رشد یک پیام مهمتر هم دارد: حالا که پول بیشتری وارد چرخه مدیریت شهری و روستایی شده، انتظار برای «تغییر محسوس» دیگر یک مطالبه حداقلی نیست، بلکه یک ضرورت جدی است.
سالهاست که بخشی از پروژههای عمرانی در استان یا با تأخیر اجرا میشوند یا نیمهتمام باقی میمانند؛ خیابانهایی که هر بار کنده میشوند، شبکههای فرسودهای که بارها وعده اصلاح آنها داده شده و روستاهایی که هنوز با کمبود زیرساختهای اولیه دستوپنجه نرم میکنند.
در چنین شرایطی، افزایش منابع مالیاتی میتواند همان حلقه گمشدهای باشد که پروژهها را از «وعده» به «عمل» برساندبه شرط آنکه تخصیصها دقیق، نظارتها جدی و اولویتبندیها واقعی باشد.
نکته مهم اینجاست که مالیات، برخلاف بسیاری از منابع دیگر، مستقیماً از دل اقتصاد و زندگی مردم بیرون میآید. این یعنی هر ریالی که به حساب شهرداریها و دهیاریها واریز میشود، حامل یک انتظار اجتماعی است؛ انتظاری برای خدمات بهتر، شهر قابلزندگیتر و توزیع عادلانهتر امکانات. به همین دلیل، شفافیت در هزینهکرد این منابع، دیگر یک انتخاب نیست، بلکه پیششرط اعتماد عمومی است.
از سوی دیگر، رشد همزمان سهم شهرها و روستاها، اگر بهدرستی مدیریت شود، میتواند به کاهش شکاف توسعهای در هرمزگان کمک کند؛ شکافی که سالهاست میان مرکز استان و مناطق کمتر برخوردار دیده میشود.
دهیاریها حالا با منابعی قابل توجهتر مواجهاند و این فرصت را دارند که زیرساختهای پایه را تقویت کنند؛ از راههای روستایی گرفته تا خدمات عمومی و امکانات زیربنایی.با این حال، تجربه نشان داده که صرف افزایش منابع، تضمینی برای بهبود شرایط نیست.
آنچه تعیینکننده است، نحوه هزینهکرد، اولویتگذاری و میزان پاسخگویی مدیران در برابر افکار عمومی است. امروز، بیش از هر زمان دیگری، لازم است مسیر این پولها برای مردم قابل ردیابی باشد؛ اینکه کدام پروژهها با این منابع اجرا شدهاند، چه میزان پیشرفت داشتهاند و چه اثری بر زندگی روزمره شهروندان گذاشتهاند.
در نهایت، داستان مالیات در هرمزگان، فقط درباره رشد اعداد نیست؛ درباره فرصتی است که میتواند به یک نقطه عطف در توسعه استان تبدیل شود.
فرصتی که اگر با مدیریت دقیق، شفافیت و پاسخگویی همراه شود، میتواند فاصله میان «درآمد» و «رضایت» را کمتر کندو اگر نه، تنها به عددی دیگر در گزارشهای سالانه تبدیل خواهد شد.
