اگر کلاس حضوری جواب نمی‌دهد کلاس مجازی چه وعده‌ای می‌دهد
سلیمان درس‌خوان مترجم و مدرس رسمی زبان انگلیسی
یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های امروز در آموزش، فقط کیفیت تدریس نیست؛ بلکه میزان یادگیری واقعی دانش‌آموز است.گاهی می‌بینیم دانش‌آموز در کلاس حضوری حضور دارد، معلم تدریس می‌کند، تمرین می‌دهد و مطالب را چندین بار توضیح می‌دهد؛ اما در پایان، هنوز در خواندن، نوشتن، معنی کلمات یا انجام ساده‌ترین تمرین‌ها مشکل دارد. اینجاست که باید یک سؤال جدی از خودمان بپرسیم: اگر دانش‌آموز در محیط حضوری، با حضور مستقیم معلم و امکانات کلاس، به اندازه کافی تمرین نمی‌کند و یاد نمی‌گیرد، در کلاس مجازی چگونه قرار است بدون پیگیری و تمرین کافی پیشرفت کند؟کلاس مجازی، به‌خودی‌خود مشکل آموزش نیست؛ اما کلاس مجازی بدون مشارکت دانش‌آموز و بدون نظارت خانواده، می‌تواند یادگیری را بسیار ضعیف کند. به عنوان مثال در تخصص زبان انگلیسی برای دانش آموزان متوسطه اول و دوم در یادگیری زبان انگلیسی، صرفاً حضور در کلاس کافی نیست. دانش‌آموز باید:- فایل صوتی را چندین بار گوش کند،متن را با صدای بلند بخواند کلمات جدید را تمرین کندوتکالیف را کامل انجام دهد؛اشتباهات خود را اصلاح کند؛و مهم‌تر از همه، بین دو جلسه تمرین داشته باشد.زبان انگلیسی با نگاه کردن به کتاب و شنیدن توضیحات معلم یاد گرفته نمی‌شود؛ با تمرین، تکرار و استفاده کردن یاد گرفته می‌شود.نقش والدین چیست؟منظور از پیگیری والدین این نیست که والدین در این جا مثلا خودشان معلم زبان باشند یا تمام تکالیف را برای فرزندشان انجام دهند.گاهی تنها چند دقیقه پیگیری روزانه می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند:تکالیفت را انجام دادی؟ فایل صوتی را گوش دادی؟ روخوانی‌ات را تمرین کردی؟ دفتر و کتابت را آماده کردی؟همین پیگیری ساده به دانش‌آموز نشان می‌دهد که درس و یادگیری او برای خانواده اهمیت دارد.تجربه دوران کرونا را نباید فراموش کنیم. در آن دوران، بسیاری از دانش‌آموزان به دلیل نبود نظارت کافی، کاهش تمرین و وابستگی بیش از حد به فضای مجازی، از روند واقعی یادگیری فاصله گرفتند و حتی با گذشت سال ها از زمان کرونا هنوز تاثیرات منفی آن را می بینند.نباید اجازه دهیم همان تجربه دوباره تکرار شود.امروز امکانات آموزشی بسیار بیشتر شده است؛ اما هیچ اپلیکیشن، کلاس آنلاین، هوش مصنوعی، فیلم آموزشی یا فایل صوتی نمی‌تواند جای تمرین کردن خود دانش‌آموز را بگیرد.معلم می‌تواند مسیر را نشان دهد، آموزش دهد، تمرین طراحی کند، اشتباهات را اصلاح کند و دانش‌آموز را راهنمایی کند؛ اما در نهایت، یادگیری زمانی اتفاق می‌افتد که خود دانش‌آموز تمرین کند.پس آموزش موفق یک مثلث است:معلم + دانش‌آموز + خانوادهاگر یکی از این سه ضلع ضعیف باشد، روند یادگیری نیز آسیب می‌بیند.به‌ویژه در آموزش مجازی، نقش خانواده پررنگ‌تر می‌شود؛ نه برای انجام دادن کار دانش‌آموز، بلکه برای ایجاد نظم، پیگیری و فراهم کردن شرایط مناسب برای یادگیری.بیایید منتظر نمانیم تا ضعف درسی دانش‌آموز در امتحان یا کارنامه مشخص شود. یادگیری واقعی، نتیجه‌ی یک شب مطالعه نیست؛ نتیجه‌ی تمرین‌های کوچک و مداوم در طول هفته است.اگر می‌خواهیم فرزندانمان در زبان انگلیسی و سایر درس‌ها پیشرفت کنند، باید از «حضور در کلاس» عبور کنیم و به سمت یادگیری واقعی برویم.حضور در کلاس، شروع یادگیری است؛ تمرین و تکرار، ادامه‌ی آن و پیگیری خانواده، یکی از مهم‌ترین عوامل تداوم آن. در نهایت، آموزش موفق زمانی اتفاق می‌افتد که معلم آموزش بدهد، دانش‌آموز تمرین کند و خانواده پیگیر باشد. هیچ معلمی نمی‌تواند به جای دانش‌آموز تمرین کند؛ همان‌طور که هیچ کلاس حضوری یا مجازی نمی‌تواند بدون تلاش خود دانش‌آموز، یادگیری واقعی ایجاد کند.بیایید از «فقط حضور داشتن در کلاس» عبور کنیم و به سمت یادگیری واقعی برویم. چون هدف ما فقط گرفتن نمره نیست؛هدف این است که دانش‌آموز واقعاً یاد بگیرد، بتواند از آموخته‌هایش استفاده کند و چیزی که امروز یاد می‌گیرد، فردا فراموش نکند.پس لطفاً آموزش فرزندتان را فقط به زمان کلاس محدود نکنید.چند دقیقه پیگیری روزانه از طرف خانواده، می‌تواند تفاوت بزرگی در آینده آموزشی یک دانش‌آموز ایجاد کند.
