علی ستاری –مدیرخبرگزاری مهر در هرمزگان

به گزارش روزنامه دریای اندیشه، بالاخره چهاردهمین دولت تاریخ جمهوری اسلامی ایران با سکانداری نهمین رئیس جمهور ایران اسلامی کار خود را رسما با تنفیذ رأی ملت توسط مقام معظم رهبری آغاز کرد و نهاد ریاست جمهوری بعد از تنفیذ در حضور رئیس دفتر مقام معظم رهبری تحویل مسعود پزشکیان شد تا رسما سکان کشور در دست رئیس جمهور جدید قرار بگیرد

کشور از بلاتکلیفی فعلی در بیاید چرا که از یک سو برخی تصمیمات در پایان دولت سیزدهم تقریبا تصمیم برای دولت بعدی به شمار می‌آمد و خیلی جنبه عملی پیدا نمی‌کرد و از سویی دیگر وزرا و استانداران از آن جایی که می‌دانند در پایان راه هستند و به احتمال بسیار بالا تغییر خواهند کرد تصمیمات‌ها و قیل و قال‌هایشان ضمانت اجرایی نداشت اما با استقرار رئیس جمهور جدید به هر صورت حرف آخر را کسی خواهد زد که باید پاسخگوی مردم در کشور باشد.
قطعا مهم‌ترین انتخاب هر رئیس جمهوری در ابتدای راه؛ انتخاب معاون اول رئیس جمهور است که تقریبا خط و مشی دولت‌ها را مشخص می‌کند؛ زمانی که شهید آیت الله رئیسی به عنوان رئیس جمهور در تاریخ ۱۲ مرداد ۱۴۰۰ تنفیذ شد معرفی معاون اول ۷ روز به طول انجامید و در این ۷ روز نام‌های زیادی مطرح شد اما انتصاب تک ضرب محمد رضا عارف به عنوان معاون اول نشان می‌دهد که مسعود پزشکیان حتی نمی‌خواهد یک ساعت را نیز برای پیشبرد اهداف و برنامه‌هایش از دست بدهد.
جمهوری اسلامی ایران تاکنون ۶ معاون اول را تجربه کرده است؛ حسن حبیبی، محمد رضا عارف، پرویز داوودی، اسحاق جهانگیری و محمد مخبر را به خود دیده است و با انتصاب مجدد محمد رضا عارف به سمت معاونت اولی او را باید دومین و هشتمین معاون اول در جمهوری اسلامی ایران بدانیم که یکبار توسط سید محمد خاتمی و بار دیگر توانست ریاست هیات دولت را بر عهده بگیرد.
انتخاب محمد رضا عارف یک پیام مهم برای ملت ایران دارد و آن هم اینکه دولت مسعود پزشکیان قرار نیست " دولت سوم روحانی " باشد همانطور که در تبلیغات انتخاباتی نیز اشاره شده بود.
 بر همین اساس کهنه سیاستمدار را به عنوان معاون اول انتخاب کرده است؛ اتفاقی که شاید خیلی‌ها انتظار داشتند در سال ۹۲ اتفاق بیافتد چرا که محمد رضا عارف در حالی که شخصیت شناخته‌تری از حسن روحانی بود در میان عدم اجماع اصولگرایان با انصراف به نفع روحانی صندلی ریاست جمهوری را تقدیم روحانی کرد، اتفاقی که نه در سال ۹۲ و نه در سال ۱۴۰۳ اتفاق نیافتاد .
البته ذکر این نکته هم ضروری است که اگر طبق فرمولی که مسعود پزشکیان در ابتدای امر به شورای راهبردی انتخاب وزرا اعلام کرده بود می‌توان شاهد دوره جدیدی در مدل حکمرانی جمهوری اسلامی ایران بود و نیروهای جدیدی به سیستم اجرایی کشور معرفی کرد.
عارف از چند جهت می‌تواند انتخاب و انتصاب خوبی برای دولت چهاردهم باشد، خیلی‌ها عارف را آقای ساکت در صحنه سیاست ایران می‌دانند؛ مشی محافظه کارانه او می‌تواند جلوی ورود دولت و اعضای کابینه را به حواشی را بگیرد و منجر به بالا بردن تمرکز دولت در پیشبرد اهداف شود، از سویی دیگر رزومه قوی و پرونده فاخر علمی محمد رضا عارف نیز می‌تواند به مقبولیت او در سطوح ملی و بین‌المللی کمک کند؛ چرا که عارف در کنکور سراسری ریاضی ۱۳۴۹ رتبه دوم کشوری را کسب کرد و در رشته مهندسی برق در دانشکده فنی دانشگاه تهران مشغول به تحصیل شد.
عارف قبل از انقلاب در زمینه برگزاری جلسات مذهبی در دوران دانشجویی در دانشگاه تهران نقش داشته است.
وی در سال ۱۳۵۴ با معدل ۳٫۹۱ از ۴ فارغ‌التحصیل شد و در همین سال با استفاده از بورس تحصیلی دانشگاه صنعتی اصفهان به آمریکا رفت.
در سال ۱۳۵۵ مدرک کارشناسی ارشد و در سال ۱۳۵۹ مدرک دکترای خود را در رشته برق مخابرات با معدل چهار از چهار به سرپرستی تامس ام. کاور از دانشگاه استنفورد گرفت.
در ادامه برای واکنش‌ها به معاونت اولی عارف را می‌خوانیم.
حسام الدین آشنا مشاور حسن روحانی: او عارف‌ترین شخص به جایگاه معاونت اول بوده‌است.
محمد علی آهنگران نوشته است: انتخاب  عارف یعنی پزشکیان واقعا نمیخواهد کشور را با دعوا اداره کند.
غلامرضا تاجگردون نوشت: انتخاب و انتصاب دكتر ‎#عارف انتخابي شايسته و قابل تقدير است. تجربه، صبوري و متانت وي ميتواند ياور ‎#پزشكيان براي كابينه اي موثرتر باشد.
سید عطاالله مهاجرانی نوشت: انتخاب بسيار شايسته!
دكتر عارف دانشمند، با تجربه و شخصيتى متعادل و معتمد رهبرى است. تجربه معاون اولى در دولت سيد محمد خاتمى را نيز دارد. رئيس سازمان برنامه و بودجه بوده و نيز وزير ار تباطات. تجربه هايى كه در دولت نخست پزشكيان بسيار مغتنم است.
محمد شیروانی در مخالفت با انتصاب عارف نوشته اسا:معاون اولی ‎#عارف خط زدن بخشی از امیدهایی بود که نسبت به دولت پزشکیان میرفت!
معاون اول رئیس جمهور نیز در نخستین واکنش خود نوشت: ضمن قدردانی از رئیس‌جمهور محترم و اظهار لطف بزرگان نظام، فعالان سیاسی و مدنی، اصحاب رسانه و مردم شریف، در اولین جلسه هیات دولت بر ضرورت وفاق و همدلی برای نیل به اهداف عالیه دولت چهاردهم تاکید شد.
 امیدارم شاهد همبستگی ملی بیش از گذشته برای پیشرفت و توسعه ایران عزیز باشیم.