به گزارش  اختصاصی سرویس شهرستان ها روزنامه دریای اندیشه؛ «بازار مسّاء» در وسط شهر بندرلنگه واقع شده‌است. حدود سال ساخت این بازار به سال های 1220 الی 1240 هجری شمسی باز می گردد. علت معروف شدن و نامگذاری این بازار ساخته شدن توسط نقشه کش های ساختمانی آن زمان و یا ساخته شدن از روی نقشه بوده است.
بازار مساح، بازاری تاریخی و از اولین بازار های مدرن کشور است، این بازار یکی از بزرگترین بازار های موجود در غرب هرمزگان است و بسیاری از معاملات در آن انجام می شود.
 در حال حاضر بازار بندرلنگه به علت نبودن مشتری به محلی برای تاخت وتاز ماشین ها وموتورسواران در آمده است ، کاش شهرداری بندرلنگه یکی از خیابانها را  به  اسم بازار مساح نامگذاری می کرد.
مساح بازارچه ای با قدمت تاریخی  است که محلی برای تجارت بین کشورهای همسایه بوده است، ، عده زیادی از بازرگانان بندرلنگه ای به زیر خاک رفتند وعده دیگر هم با تاسیس گمرک و وضع عوارضی ومحدودیت هایی که برای ورود کالا قائل بودند اموال خودرا به دبی ، شارجه ، وسایر شیخ نشین ها  سپرده اند و عده ای دیگر کالاهای خود را به بندرعباس وبندربوشهر منتقل وخودشان هم برای تجارت به آنجا مهاجرت می کردند.
 در ماه های اخیر فقط کالای ته لنجی از گمرک ترخیص می شود که این کالا ها بجای اینکه در این بازار قدیمی معامله شود و رونق  کسبه افزایش یابد، متاسفانه فقط به چند فروشگاه خاص در بندرعباس وسایر شهرستانها انتقال می یابد وکاسب های بندرلنگه به  ورشکستگی نزدیک شده اند.
 اگر همین کالاها به داخل بازار بندرلنگه بیاید این بازار رونق خواهدگرفت ودیگر خبری از تاخت وتاز ماشین وموتورسکلیت نخواهدبود،
وزارت بازرگانی در سال ۱۳۸۷ طرحی به دولت ارائه داده که اگر این طرح تصویب واز دولت بگذرد باز بندرلنگه در رکود وسکون فروخواهد رفت وچهره این شهر تاریخی که ۲۵۰۰ سال سابقه دارد فرسوده تر می شود، اگرچه اکنون تجارت این بندر  هم در رکود است .
  طرح ایجاد منطقه آزاد بزرگ خلیج فارس متشکل از بندرشهید رجایی مناطق آزاد کیش ، قشم ، چابهار و جزایر ۱۷ گانه درخلیج فارس تدوین و به دولت داده شده است و اجرای  آن می تواند  رونق شهرستانهای جنوبی را به شدت افزایش دهد، از بین مناطق آزاد فقط جزیره کیش ، قشم ، چابهار وچند منطقه در خوزستان به عنوان بندرآزاد اعلام شده وهمین امر حصاری دور بندرلنگه کشیده شد وغبار نگرانی بر رخسار اهالی بندرلنگه نشسته است .
آزاد اعلام شدن جزیره کیش وقشم وچابهار که خود از امکانات اقتصادی ، اجتماعی خوبی برخوردارند به عقیده ساحل نشینان جنوب در واقع نادیده انگاشتن مردم سایر بنادر  وفراهم آوردن مقدمات رکود وبحران اقتصادی شدید در این بنادر خواهد بود
 بندرلنگه در زمان رونق خود مرکز مبادلات تجاری  خلیج فارس ودریای عمان بوده ، گروهی از مردم اهالی بندرلنگه درگفتگو با خبرنگار ما خواستند که نارضایتی آنها درمورد اعلام شدن جزیره کیش ، قشم وچابهار که موجب کاهش رونق در بندرلنگه شده را انعکاس داده شود وامروز حق بندرلنگه ادا نشده است ،.
متاسفانه باید گفت بندرلنگه در حال رکود و سکون قراردارد در مرکز استان طرحهای عمرانی گوناگون از قبیل پالایشگاه نفت ، کارخانجات آلومینیوم ، کشتی سازی وده ها اسکله های کوچک وبزرگ وصدها طرح عمرانی  احداث شده اما دریغ از یک کارخانه دربندرلنگه وتمام طرح عمرانی وکارخانه فقط در بندرعباس احداث می شود اما برای بندرلنگه همه چیز نادیده گرفته می شود ، پس برای رونق دوباره این بندر با توجه به سوابق تاریخی وتجاری ونزدیکی آن به دوبی این بندر وهمچنین آزاد بودن آن درگذشته بندرلنگه بیش از سایر بنادر جنوب استحقاق این را دارد که بندر آزاد اعلام شود باید گفت ، بندرلنگه تا قبل از شروع جنگ بین المللی اول در اوج عمران وآبادانی بسر می برد وشهر روز بروز بزرگتر از روز پیش می شد .
 ساختمانهای 2طبقه با بادگیر های بلند وسفید وگلدسته های زیبا چهره آنرا دگر گون کرده بود وجمعیت آن بالای ۱۵۰ هزار نفر بود وتبادلاتی به کشورهای اروپایی داشت ونام بندرلنگه دراین کشورها مانند نگین انگشتر می درخشید وپس از خاتمه جنگ اول از آنجا با کشورهای اروپایی بر اثر خسارت ناشی از جنگ با بحران شدید مواجه شدند ، بیکاری وفقر دامن کشورهای جنگ زده را گرفت تدریجا مردم این کشورها توان خرید را از دست دادند ودیگر رغبتی به خرید اجناس لوکس وجواهرات نشان ندادند ودرنتیحه بازار بندرلنگه نیز که مرکز فروش مروارید بود از رونق افتاد ودچاربحران شدید شد .
 با پیشرفت علم وایجاد اسکله های غول پیکر در دبی ، قطر ، کویت ، مردم بندرلنگه برخی از مایحتاجشان را از آن کشورها تامین کردند در حالیکه همین کشورها زمانی تمام کالاهای مورد نیاز خود از جمله آب ، نفت ، را از همین بندرقدیمی تامین می کردند .
البته درآن روزها کشتی های تجاری به بنادر امارات عربی نمی رفتند ولی باررگانان می گفتند با رفتن آنها به سواحل جنوبی خلیج فارس در دادن سفارش کالاها به کشورهای مختلف جهان مسلما شرکت های حمل ونقل دریایی نیز تدریجا کالاهای خودرا به آن مناطق خواهند فرستاد ، عده زیادی از بازرگان بندرلنگه ای با تاسیس گمرک ووضع عوارضی ومحدودیت هایی که برای ورود کالا قائل شده بودند اموال خودرا به دبی ، شارجه وسایر شیخ نشین ها منتقل وخودشان هم به آنجا ها مهاجرت کردند .
همچنین تجارتخانه های خودرا در کشورهای عربی دایر واجناسی را مستقیما به بنادر خویش وارد می کردند ودرنتیجه از معاملات وخصوصا از رونق تجاری بندرلنگه بشدت وتا زیادی کاسته شد واز آن به بعد معاملات خارجی بندرلنگه روی اجناس مصرفی بندرلنگه ونقاط تابعه آن متمرکز ومیزان آن هم قابل توجه نبود، لازم به یادآوری است بندرلنگه در ۲۰۰ سال پیش مرکز عمده صید وخرید وفروش مروارید جهان بود .
همین رونق معاملات مروارید سبب شده بود که ارز فراوانی در دسترس مردم بندرلنگه قرار گیرد ومعاملات بزرگ وفراوان بندرلنگه ونیز موجب تمرکز سرمایه دراین شهر وهجوم خریداران فراوان مروارید وسایر کالا به بندرلنگه رونق بسیار می بخشید وبازرگانان وسرمایه داران بزرگ را در بندرلنگه مستقر می کرد .
از اینها گذشته آزادی ورود کالاها ی خارجی وفقدان ممنوعیت برای ورودکالا وعدم دریافت عوارض سبب توسعه بازرگانی این شهر شده بودوبندرلنگه مرکز عمده تجارت درخلیج فارس شده بود وانواع کالا از همه نقاط جهان وارد بندرلنگه می شد و علاوه بر مصرف داخلی این شهر به سایر نقاط ایران وبنادر آن سوی خلیخ فارس وشیخ نشین ها نیز صادر می شد تا اینکه قانون انحصار تجارت خارجی در کشور اجرا گذاشته شد وبه موجب آن ورود کلیه اجناس خارجی در انحصار دولت در آمد وهم واردکننده مکلف بود برای هرگونه کالا ی وارداتی اولا گواهی صدور کالا دریافت کند وثانیا برای هر فقره واردات پروانه بخصوص از مرکز اخذنماید .
همچنین به موجب این قانون بسیاری از کالا ها که تا آن موقع از خارج واردمی شد مانند برنج ، گندم ، جو ، حبوبات وغیره جزء اجناس ممنوعه شد در نتیجه واردات کالا تقریبا از میان رفت بدنبال آمد وشد کشتی های بازرگانی نیز به یک باره متوقف شد.
 و سالهای ۱۲۸۰  تا ۱۳۴۰ برای تجارت بندرلنگه سالهایی کاملا بحرانی بود که طی آن تجارت خارجی بندرلنگه به کلی ازبین رفت وغلب بازرگانان هم با از دست دادن سرمایه هایشان یا از معامله وتجارت دست کشیدند ویا برای امرار معاش به آن سوی خلیج فارس مهاجرت کردند .عده ایی از بازرگانان به بندرعباس ، بندربوشهر وسایر نقاط مسافرت کردند ،بحران تجارت بندرلنگه درسالهای ۱۲۸۰ تا ۱۳۴۰ شمسی سبب شد وضع شهر روشن شد وجمعیت بندرلنگه تدریجا کاهش یابد واکنون بندرلنگه درخاموشی فرو رفته وهیچ تلاشی برای رونق صورت نمی گیرد یکی از اهالی به خبرنگار ما گفت ، عده ای از سرمایه داران تهرانی درکیش با کشور های خارجی مبادلاتی دارند وکالاهایی از جمله تلویزیون ، یخچال ، رادیوضبط ،ماشین لباسشویی وارد می کنند واز آنجا مستقیم به جزیره کیش یا قشم انتقال می دهند .همین سرمایه داران کالاهای مورد نظر خودرا از افرادی که وارد جزیره کیش،می شوند خریداری کرده وکالا ها مستقیم از کیش به تهران ، شیراز ،مشهد ودیگر شهرهای بزرگ ارسال می کنند در حالیکه اگر برای اهالی  همین امکانات که در جزیره کیش فراهم شده دربندرلنگه درنظر گرفته شود باردیگر این بندررونق دوباره خواهد گرفت .